انسانی که روزی چیزی جز یک قطره ناچیز نبود، امروز درباره امکان بازگشت دوباره خود تردید میکند؛ اما خداوند در سوره قیامه با یادآوری مراحل آفرینش انسان، همین تردید را به چالش میکشد. خدایی که انسان را از نطفه آفرید، به او شکل بخشید و حیات عطا کرد، زنده کردن دوباره او را نیز ممکن میداند.
سوره «هلأتى» فقط داستان بخشیدن چند قرص نان نیست؛ روایت تربیت اجتماعی و معنوی است که از خانه فاطمه زهرا(س) آغاز شده و تا امروز امتداد یافته است. در این سوره، ایثار در اوج نیاز، پیوند عبادت با مسئولیت اجتماعی و حضور فعال زن در ساخت اخلاق جمعی، تصویری از شخصیتی میسازد که فراتر از تاریخ ایستاده است.
خداوند در سوره انسان (دهر) به سیره اهل بیت (ع) در اطعام و افطاری دادن اشاره میکند و میفرماید: آنها برای خوشنودی خدا از غذای خودشان به مسکین و یتیم و اسیر میدادند تا این گروه از جامعه از نعمتهای خدا بهرهمند شوند.