در طول سال برخی ماه های قمری، انسان را به یاد حضرات معصومان (ع) می اندازد. مثلاً ماه «محرم» همیشه برای همۀ ما یادآور امام حسین (ع) و شهادت جانسوز ایشان و همین طور یاران گرامی آن بزرگوار در «کربلا» است. یا شخص رسول اکرم (ص) فرموده اند که ماه «شعبان»، ماه من است و در این ماه بخصوص اهل ایمان، عطر مقدس وجود آن حضرت (ص) را از عمق جان استشمام می نمایند.
دانش هایی در قدیم بوده است و دانشمندانی در گذشته های دور در ایران می زیسته اند که واقعیت آنان به فراموشی سپرده شده است.
نامگذاری های متفاوت برخی مؤلفان در سده های پیشین از حیث کتابشناسی، بیانگر نگاه های نو و بدیع آنان در ارتباط با نوشتن و تألیف آثار ایشان بوده است.
در برخی متون کهن نکاتی از جنبۀ محاسباتی – بدون ابزارهای مدرن- ذکر شده است که امروزه برای همۀ ما مایۀ شگفتی و اعجاب است.
کلام پیامبر اسلام (ص)، استوار بر حقیقت و واقعیت است هر چند علم تجربی به آن دست نیافته باشد.
هدایت دست خداست و تنها او از درون انسان ها آگاه است و بارها اتفاق افتاده است که افراد سرگشته از راه دین به خواست خداوند در مسیر درست قرار گرفته اند.
بشر از قرن ها پیش برای استفاده مجدد و جبران نقص اعضای قطع شدۀ بدن و همین طور لحاظ نمودن جنبه های زیبایی برای افرِاد دارای قطع عضو به «اندام سازی» و «پروتز» روی آورده است.
نگاه برخی از مردم به شخصیت رسول اکرم (ص) تنها به رفتارهای معنوی و باطنی آن جناب محدود می باشد در حالی که از گزارش های تاریخی استفاده می شود که ایشان حتی جنبه های مختلف دنیوی از جمله امور پزشکی، زیبایی و غیره را نیز مد نظر داشته اند.
در زمینۀ اتفاقات و حوادث ویژۀ تاریخی، علاوه بر احصاء و به دست آوردن سابقه، شایسته است در رابطه با علل آن ها نیز بسترشناسی صورت گیرد.
در دانش معماری، تطابق اجزای یک بنا با فرهنگ بومی و اصالت دینی بسیار حائز توجه است در غیر این صورت در اجتماع برای مردمی که وجه اشتراک فرهنگی و دینی دارند به شکل عنصری ناهمگون جلوه می نماید.
ساخت فیلم های تاریخی و به طور خاص فیلم و سریال های مرتبط با تاریخ اسلام حساسیت ها و ظرافت های خاص خودش را دارد. در بیشتر آن ها اشکالات و اشتباهات آشکاری وجود دارد که در تضاد با روایت های تاریخی متعدد و روشن است.
سید مرتضی میرسراجی، در مطلبی تاکید کرد: نسخۀ خطیِ ظاهراً منحصر به فردی- البته بدون عنوان و حتی بدون نام نویسندۀ آن- در سال های اخیر به همت دانشمند معاصر جناب آقای «دکتر رسول جعفریان» (حفظه الله تعالی) به زیور چاپ آراسته و به جامعۀ علمی کشور تقدیم شده است که مؤلف اثر در آن به وقایع و حوادث سال های۸۹۲ تا ۱۰۴۲ هجری قمری یعنی بخشی از عصر سلسلۀ «صفویان» به صورت خلاصه و اِجمال پرداخته است که مطالعه و بررسی آن خالی از فایده برای تاریخ پژوهان و دوستداران فرهنگ کهن دیار ایران زمین نیست.