صدایی هولناک سکوت قبرستان وادی‌السلام نجف را شکست؛ صدایی شبیه ناله شتری که از شدت درد فریاد می‌کشید. اما وقتی شیخ عباس قمی به دنبال صدا رفت، با صحنه‌ای عجیب روبه‌رو شد: هیچ شتری در کار نبود و صدا از جنازه‌ای به گوش می‌رسید که اطرافیانش با آرامش مشغول دفن آن بودند!
آیت‌الله العظمی جوادی آملی در بیانی درباره حقیقت عذاب قبر، به نقش رفتارهای انسان در شکل‌گیری سرنوشت اخروی او اشاره کردند و با نقل حکایتی از وادی‌السلام، نسبت میان گناهان زبان و رنج‌های عالم برزخ را توضیح دادند.
عالم برزخ در آموزه‌های دینی، عرصه ظهور و تجسم نیات و ملکات نفسانی انسان معرفی شده است؛ جهانی که در آن، حقیقت برخی رفتارهای دنیوی آشکار می‌شود. در حکایت‌های نقل‌شده از عالمان دینی، گاه روایت‌هایی از سرانجام اعمال انسان‌ها بیان می‌شود که هدف از نقل آنها، عبرت‌آموزی و توجه به پیامدهای اخلاقی رفتارهاست.
کسانی که در طول تاریخ به دلایل مختلف از دعوت پیامبران و شناخت دین محروم مانده‌اند، در قیامت چگونه محاسبه می‌شوند و آیا به دلیل ناآگاهی از احکام شرعی مجازات خواهند شد؟ بر اساس یک تبیین کلامی، مستضعفان فکری ابتدا با فرصتی برای شناخت حقیقت و اتمام حجت روبه‌رو می‌شوند و در محاسبه اعمال آنان نیز باید میان گناهان ناسازگار با عقل و فطرت و تخلف از احکامی که شناخت آنها به آگاهی دینی وابسته است، تفاوت قائل شد.
نخستین لحظات ورود انسان به عالم برزخ با چه پرسش‌هایی همراه است؟ بر اساس روایات اسلامی، دو فرشته درباره توحید، نبوت، ولایت امامان(ع) و حتی چگونگی گذراندن عمر و کسب‌وکار انسان از او سؤال می‌کنند؛ اما نکته مهم این است که آیا پاسخ به این پرسش‌ها تنها به دانسته‌های انسان بستگی دارد یا حقیقت اعتقادات و اعمال او نیز در این مرحله آشکار می‌شود؟
حجت‌الاسلام و المسلمین رضا محمدی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی معنای رایجِ «دیدار به قیامت» توضیح داد که این تعبیر در گفتار عامه، بیشتر ناظر به قیامت صغرا یعنی مرگ و مرحله‌ی پس از آن است، نه لزوماً قیامت کبرا.
برزخ، مرحله‌ای است میان دنیا و آخرت که روح انسان پس از مرگ وارد آن می‌شود و تجربه‌ای منحصر به فرد از زندگی روحانی، بازخواست اعمال و نزدیکی به خداوند را به همراه دارد. بر اساس احادیث اهل‌بیت (ع)، برزخ محیطی است که در آن روح انسان بسته به اعمال و ایمانش، آسایش یا فشار را تجربه می‌کند.
انسان‌های مؤمن در بهشت برزخی، رشد کرده و به‌مرور کامل‌تر می‌شوند.
واژۀ «برزخ»، در اصل به معنی چیزی است که در میان دو چیز حایل می‌شود؛ بر همین اساس، به عالمی که میان عالم دنیا و عالم آخرت قرار گرفته است، برزخ گفته می‌شود.
روایات اهل البیت علیهم السلام بیانگر خبر و اطلاع داشتن اموات و مردگان از برخی امور دنیا و اهل آن است.
مرگ واژه‌ای است که لرزه بر اندام بسیاری از آدمیان می‌اندازد، شاید همین ترس موجب می‌شود که همه‌ی انسان‌ها در این باره اندیشه کنند.
در روایتی شنیدنی از حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان، سلمان فارسی در عالم برزخ راز برترین مقام پس از خدا و پیامبر را فاش می‌کند.
عالم برزخ متوسط بین دنیا و آخرت است و برخی خصوصیات این جهان را داراست.
برزخ، توقفگاهی میان دنیا و قیامت است که همه ارواح پس از مرگ، در آن ساکن می‌شوند تا موعد قیامت فرا برسد. ظاهراً برزخ فراگیر است و هیچ‌کسی از آن استثناء نشده است.
عذاب قبر در قرآن هم آمده امّا این که چقدر طول می‌کشد کسی اطّلاعی ندارد و بستگی به افراد و اعمال آنها دارد چون عذاب قبر به منزله کفّاره گناهان و جبران کوتاهی‌ها است؛ از این‌رو کسانی که گناه بیشتری در نامه عمل دارند عذاب آنها بیشتر خواهد بود.
بر اساس روایات و همچنین با توجه به ارتباط نسبی که بدن برزخی با بدن مادی که در زیر خاک پنهان است، دارد.
در این کلیپ به ارتباط ارواح با یکدیگر پرداخته شده است.
به قول یکی از بزرگان عالم برزخ نسبت به این دنیا مانند همین دنیا نسبت به شکم مادر است اگر به بچه در شکم مادر بگویند در ورای این محل تو عالمی است که بسیار بزرگتر از شکم مادر است نمی‌تواند ادارک کند و بفهمد با این حال می‌توان صورتی ناقص و شبحی مبهم از آن جهان را ترسیم کرد از این رو بدن برزخی و عذاب و نعمتهای آنجا را به لذت و یا نعمتهای موقع خواب تشبیه کرده‌اند.
چشم برزخی به نوعی از شناخت شهودی تعلق دارد که در اثر تزکیه و پاکسازی دل به دست می‌آید. این نوع شناخت بعد از پاک شدن قلب از رذایل و صفات ناپسند ظهور می‌کند. ملاصدرا در این زمینه می‌گوید: «علم مکاشفه نوری است که پس از پاک کردن قلب از زنگار صفات ناپسند در قلب انسان ظاهر می‌شود.»
فشار قبر (عذاب قبر) به سختی‌ها و فشارهایی اطلاق می‌شود که فرد پس از مرگ و در دنیای برزخ آن را تجربه می‌کند. این فشار می‌تواند شامل دردهای جسمانی، گرمای آتش، یا گزیده شدن توسط حشرات باشد.
شرح حدیثی برگزیده از درس‌های آیت الله آقا مجتبی تهرانی را می‌خوانید.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مساله زندگی پس از دنیا را شاید بتوان بزرگ‌ترین سوالی دانست که از دیرباز در ذهن انسان وجود داشته است. چرا که انسان علاقه فراوانی دارد تا هرگونه خبری که بتواند به او گزارشی از زندگی بعد از دنیا بدهد را به گوش جان بشنود. پاسخ مرکز ملی پاسخگویی […]
مبلغ/ آیا افرادی که بعد از چند روز از فوت شدنشان دفن می شوند و یا اصلا دفن نمی شوند و مثلا در دریا رها می شوند و یا شکار حیوانات درنده می شوند هم شب اول قبر را خواهند داشت؟
مبلغ/ دکتر عبدالله محمدی با ذکر این نکته که تجربه گران در صورت دهی از تجربه خود مصون از خطا نیستند، گفت: این افراد به نسبت دانش دانش فلسفی و عرفانی خود روایت درست تری از تجربه خود خواهند داشت.
مبلغ/ آنچه از روایات برمی‌آید این است که روح انسان، بعد از پایان زندگی این جهان، در جسم لطیفی قرار می‌گیرد که نه به‌کلی مجرد است نه مادی و چون همانند جسم دنیایی است به آن «قالب مثالی» یا «بدن مثالی» میگویند.
مبلغ/ رها شدن انسان از جسم مادی و ورود روحانی او به عالم ناشناخته برزخ و قدم زدن در پهنه عالمی که تا کنون مانند آن ندیده، تجربه بی نظیری است که تصور آن ساده نیست.
مبلغ/ بازگشت ما در قیامت به نوعی است که هر کسی بدن جسمانی ما را می‌بیند که در عالم دنیا هم ما را دیده، در آن زمان هم ما را می‌شناسد.