برزخ، مرحلهای است میان دنیا و آخرت که روح انسان پس از مرگ وارد آن میشود و تجربهای منحصر به فرد از زندگی روحانی، بازخواست اعمال و نزدیکی به خداوند را به همراه دارد. بر اساس احادیث اهلبیت (ع)، برزخ محیطی است که در آن روح انسان بسته به اعمال و ایمانش، آسایش یا فشار را تجربه میکند.
انسانهای مؤمن در بهشت برزخی، رشد کرده و بهمرور کاملتر میشوند.
طبق فرمایش امیر مؤمنان علیهالسلام جوانی، سلامتی و فراغت، زمانهایی هستند که سختی کار کمتر است. اگر آمادهسازی برای آینده را به دوران پیری و بیماری موکول کنیم، انرژی لازم برای حرکت و عمل صالح را نخواهیم داشت؛ چرا که آن زمان، زمان «شغل» و سختی است.
در روز رستاخیز با ویران شدن زمین ، فرو ریختن کوهها ، شکافتن آسمان و محو شدن ستارگان و حوادث دیگر بساط جهان در هم پیچیده شده پس آن زمین مانند زمین دنیا نخواهد ماند تا انسانی بر روی آن زندگی کند.
عالم برزخ متوسط بین دنیا و آخرت است و برخی خصوصیات این جهان را داراست.
مبلغ/ عقیده علمای بزرگ اسلام با استناد به قرآن و روایات این است که معاد در هر دو جنبه روحانی و جسمانی صورت می گیرد یعنی همان جسمی که خاک و متلاشی گشته، به فرمان خدا جمع آوری می شود.
مبلغ/ بازگشت ما در قیامت به نوعی است که هر کسی بدن جسمانی ما را میبیند که در عالم دنیا هم ما را دیده، در آن زمان هم ما را میشناسد.