پس از بازگشت کاروان اسرای کربلا به مدینه، امام سجاد (ع) در پاسخ به پرسشی درباره سرنوشت یاران و خاندان امام حسین (ع)، با طرح پرسشی بنیادین، فلسفه وجودی قیام عاشورا را تبیین کردند.
«هیئت کودک» فقط یک ایده نظری نیست؛ این روزها در شهرهای مختلف ایران، از پایتخت تا شهرستانهای کوچک، گروههایی با خلاقیت و امکانات متفاوت، فضایی برای انس کودکان با سیدالشهدا(ع) طراحی کردهاند.
هر غروب، در کوچههای ساکت ابوزیدآباد، خانهای نفس میکشد که سقف گنبدی و دیوارهای کاهگلیاش، دو قرن است با نوای «یا حسین(ع)» جان میگیرد؛ خانهای ساده که دلهای خسته را به اشک پیوند میزند.
این گزارش به پرسشی اساسی درباره جانسپردن از شدت حزن و تأثر در مصیبت امام حسین (ع) میپردازد. با استناد به فتوای مراجع عظام تقلید که چنین مرگی را مأجور میدانند، متن توضیح میدهد که این اجر به دلیل “شدت ایمان و اخلاص والا” و “محبت حقیقی” فرد به اولیای الهی است، نه صرفاً جاندادن.
مبلغ/ حرکت امام حسین(ع) و یارانشان به سمت کربلا لحظه به لحظه مسیرش تربیتی است، چه از بعد اهل بیتی و خانواده و چه اجتماعی میتواند برای ما و فرزندانمان راه نجات و چراغ هدایت باشد. اما چه کنیم فرزندانمان در جوانی مسیر اهل بیت(ع) را در پیش بگیرند؟ این گزارش را بخوانید.