انقلاب مشروطیت ایران در اوایل سده چهاردهم هجری خورشیدی، نقطهعطفی بنیادین و سرنوشتساز در تاریخ سیاسی، اجتماعی و اندیشگی معاصر ایران بهشمار میرود.
مراسم پیاده روی کربلا در روز اربعین، از دیرباز در میان محبان اهل بیت اهمیت بسزایی داشته و علما و مراجع نیز همگام با مردم عراق و دیگر سرزمینهای اسلامی در این مراسم معنوی شرکت می کنند.
آیت الله تهرانی که منظومه فکری و عملی خود را بر پایههای مستحکم وحی و مکتب اهلبیت (ع) بنا نهاده بود، توانست پیوند عمیقی میان علوم ظاهری حوزه و دقایق باطنی سلوک الیالله برقرار سازد.
شخصیت شیخ مفید از لحاظ فراست و تبحر در علوم اسلامی چنان والا بود که حتی مخالفان شیعه مثل علی بن عیسی رمانی متکلم معتزلی در بغداد با مشاهده و ملاحظه جایگاه برتر وی لقب شیخ مفید به او داد.
«ملاعباس تربتی» از آبیاری و کشتکاری در مزرعه فارغ که میشد و به فقه و اصول و شرح منظومه در مدرسه میپرداخت و مردم به او عشق میورزیدند و صاحبان قدرت به عظمت خدایی و مردمی او معترف بودند.
ابعاد شخصیتی مرحوم آیت الله العظمی سید حسین طباطبایی قمی منحصر در ابعاد علمی و معنوی نمیشود و ایشان یکی از سدّهای بزرگ در مقابل برنامههای انحرافی پهلوی به حساب می آمد، برای مثال می توان به واکنش ایشان در برابر جریان کشف حجاب اشاره کرد که در نهایت باعث وقوع حادثه خونین قیام گوهرشاد و دستگیری و تبعید ایشان به عراق شد.