مادرها همیشه برای مدیریت هر شرایطی راهکارهای خلاقانه و خاص خود را دارند. گویی این توانمندی را خداوند با مادر شدن در وجودشان به امانت گذاشته برای بزنگاههایی که ممکن است سخت باشد و سخت بگذرد. گروهی از مادرهای ایرانمان بعضی از راهکارهای خود را برای گذراندن روزهای جنگی با همدیگر به اشتراک گذاشتهاند.
بیمیلی برخی کودکان به حضور در مراسم مذهبی، لزوماً نشانه لجبازی یا بیادبی نیست؛ گاهی دنیای پیچیده و حساس آنها با حجم توجهها، تذکرها و فضای رسمی این مکانها سازگار نمیشود. تجربه یک مادر نشان میدهد با کنار گذاشتن فشار و به رسمیت شناختن احساسات کودک، میتوان او را بهتدریج و با خاطرهای خوش با فضای حسینیه و جشنهای مذهبی آشتی داد.