رضاشاه در کمتر از دو دهه ارتشی منظم، راه‌آهن، سازمان اداری متمرکز و نظام مالیاتی جدید ایجاد کرد، اما همین دولت مقتدر در شهریور ۱۳۲۰، بدون مقاومت مؤثر در برابر نیروهای شوروی و بریتانیا، فروپاشید. بررسی این سقوط در پرتو سخن امیرالمؤمنین علیه السلام که فرمود حکومت با کفر می‌ماند، اما با ظلم نمی‌ماند، نشان می‌دهد قدرت نظامی بدون عدالت و رضایت مردم، امنیتی شکننده و موقتی می‌سازد.
در نگاه امام علی (ع)، حکومت زمانی عادلانه است که مردم را صاحبان حق بداند، نه ابزار تثبیت قدرت. نامه ۵۳ نهج‌البلاغه هنوز می‌تواند معیار ارزیابی مدیرانی باشد که میان وعده‌های رسمی و تجربه روزمره مردم تصمیم می‌گیرند.