در هیاهوی روزمرگی، گاهی تنها چند کلمه کافی است تا آدم لحظه‌ای مکث کند، از شتاب دنیا فاصله بگیرد و دلش را به خدا بسپارد؛ فرازی ناب از الهی‌نامه علامه حسن‌زاده آملی، دعوتی کوتاه به آرامش و یاد پروردگار.
گاهی انسان آن‌قدر از خطاهایش شرمنده است که حتی زبانش برای سخن گفتن با خدا نمی‌چرخد؛ اما درست در همین لحظه، درِ رحمت الهی همچنان باز است. مناجات ابوحمزه ثمالی، روایت همین دلِ شکسته‌ای است که با وجود گناه، امید خود را به بخشش و مهربانی پروردگار از دست نمی‌دهد.