دینداری حقیقی، فراتر از اطاعت مکانیکی و تکرار صرف مناسک است؛ عقل، ابزار ضروری فهم، تشخیص و مسئولیتپذیری در برابر تکالیف الهی است که نه وحی را جایگزین میکند و نه مانع تحقق آن میشود.