انقلاب مشروطیت ایران در اوایل سده چهاردهم هجری خورشیدی، نقطهعطفی بنیادین و سرنوشتساز در تاریخ سیاسی، اجتماعی و اندیشگی معاصر ایران بهشمار میرود.
شیخ فضلالله نوری پرچمدار دفاع از دین در انقلاب مشروطه بود که تمام تلاش خود را در راه گسترش مشروطه مشروعه هم راستا با مبانی اسلام بهکار بست و در نهایت جان خود را در این راه از دست داد.
دهم آذر سالروز شهادت آیت الله سید حسن مدرس، روز مجلس نام گذاری شد، روحانی سیاست مداری كه با جسارت و شجاعت بی نظیر در مجلس به دفاع از حقوق ملت در برابر حكومت استبدادی پرداخت و توانست در راه استقلال كشور گام های موثری در سنگر مجلس بردارد.
مرحوم شیخ فضلالله نوری و آقا سید محمدکاظم یزدی تمام آنچه را که [در جریان مشروطه] واقع شد پیشگویی کرده بودند؛ زیرا میدانستند اگر درد دین از انگلستان پیدا شود و جریان مشروطه از طرف سفارت انگلیس تأیید شود، این مشروطه، مشروعه نخواهد بود و برای دین نیست و به درد مسلمانها نمیخورد.
شیخ فضلالله نوری بهخوبی با مبانی اندیشهای غرب پس از رنسانس آشنا بوده؛ حتی بسیاری از مورخان، بینش شیخ از تحولات نهضت مشروطه را عمیقتر و واقعبینانهتر از علمای همعصر او میدانند.