شادی در خانواده بیشتر از آنکه به امکانات وابسته باشد، به رفتارها و روابط روزمره گره خورده است. توجه به ارتباط مؤثر، عادات سالم، مشارکت جمعی و الگوهای رفتاری والدین، از مهم‌ترین عوامل داشتن خانواده‌ای سالم و موفق است.
اعتیاد کودکان و نوجوانان به فضای مجازی، از یک نگرانی خانوادگی فراتر رفته و به چالشی جدی در عرصه تربیت دینی تبدیل شده است. یک پژوهشگر دینی با تأکید بر آموزه‌های اسلامی و روایات اهل‌بیت(ع)، ضمن تبیین آسیب‌های وابستگی دیجیتال، راهکارهایی عملی برای خانواده‌های شیعی در مواجهه با این پدیده ارائه کرده است.
اگر شور جوانی با شعور دینی همراه شود، نسل جوان می‌تواند موتور پیشرفت و سازندگی جامعه باشد؛ نگاهی که قرآن و عترت با تأکید بر کرامت، ایمان و نقش اجتماعی جوانان، آن را به‌روشنی ترسیم کرده‌اند.
در دنیایی که شتاب زندگی، هویت انسان را به چالش کشیده، جوانان بیش از هر نسل دیگری زیر بار فشارهای پنهان و آشکار قرار گرفته‌اند؛ از خانه‌هایی که تنها به خوابگاه تبدیل شده‌اند تا نظام آموزشی پیچیده، هجوم فرهنگ بیگانه و خلأ معنایی که آرام‌آرام روح جوان را فرسوده می‌کند.
تغییر ظاهر بدون روشن کردن درون و ایجاد عشق، پایدار نیست؛ تربیت باید از اعماق وجود و علاقه‌ها آغاز شود.
خانواده، کوچکترین واحد اجتماعی، اما بزرگترین واحد اثربخش تربیتی از نظر نمای ملل و جوامع و حکومت‌ها محسوب می‌شود.خانواده می‌تواند منشأ تحولات عظیم فردی و اجتماعی و رشد ارزش‌های انسانی باشد.
در حالی که بسیاری از خانواده‌ها در ظاهر مذهبی‌اند و نماز و روزه را جدی می‌گیرند، فساد اخلاقی میان نسل جوان رو به افزایش است؛ کارشناسان می‌گویند این بحران ریشه در مشکلات ساختاری جامعه، ضعف تربیتی و کم‌کاری اجتماعی دارد که ارزش‌های دینی را در عمل خنثی کرده است.
فرزند موهبتی است که با تربیتی شایسته، به گلی خوش‌بو در باغ وجود، بدل می‌شود. این جایگاه رفیع، تربیت فرزند را به وظیفه‌ای مقدس بدل کرده که سنگ بنای سعادت امت اسلامی را رقم می‌زند.
اگر می‌خواهید فرزندتان نماز و عبادت را دوست داشته باشد؟ این روش‌ها را از کودکی شروع کنید!
پدیده فاصله نسلی در ایران، به‌ویژه میان والدین و فرزندان، به یک چالش ارتباطی تبدیل شده است. این گزارش با بررسی عوامل و پیامدهای این شکاف، راهکارهایی برای تقویت ارتباط و درک متقابل ارائه می‌دهد.
روایت زندگی مادران و همسرانی که با وجود محدودیت‌های جسمانی خود و فرزندانشان، برای مادر و همسر بودن تلاش می‌کنند، داستان ایمان، استقامت و عشق بی‌پایان به خانواده است.
حضرت آیت الله جوادی آملی به دختران و پسران توصیه کردند که قدردان زحمت های پدر و مادر باشند.
زندگی روزمره میدان انتخاب‌های اخلاقی ماست. هر برخورد، هر واکنش و هر جمله‌ای که می‌گوییم می‌تواند سفیر آرامش باشد یا جرقه‌ای برای تنش. در فرهنگ اسلامی، خوش‌اخلاقی تنها یک رفتار اجتماعی نیست؛ یک قدرت معنوی و سازنده است.
تربیت دینی کودکان در خانواده یکی از موضوعات اساسی و حیاتی است که در سیره اهل بیت (ع) بسیار اهمیت دارد. با توجه به تربیت دینی از همان طفولیت، ارزش‌های دینی در کودکان، نوجوانان و جوانان حفظ و تثبیت می‌شود.
انضباط کودکان نیازمند ثبات و پیش‌بینی‌پذیری است. وقتی کودک بداند چه انتظاری از او وجود دارد و پیامد رفتارهایش چیست، احساس امنیت بیشتری خواهد داشت. این امنیت زمینه‌ای برای رشد اعتماد به نفس و تاب‌آوری کودک فراهم می‌کند.
در عصر ما نوجوانان و جوانان، با مشکلات عظیمی روبرو هستند. زیرا از یکطرف، تمایلات و گرایش های فطری، آنان را به سوی مذهب می‌خواند و از سوی دیگر، خرافه های برخی از شبه مذاهب و القاآت فکری مکاتب و فلسفه ها، آنان را از راه و مسیر اصلی دور و منحرف می سازد و یا لااقل آنان را به تردید و شک درباره آنچه را که تا حال فرا گرفته اند وامی‌دارد.
والدین فقط تامین‌کننده غذا و لباس نوجوانان نیستند، آنان همچنین فضای عاطفی خانه را تضمین می‌کنند.
برخی پدیده‌های اجتماعی به محض ورود به زندگی ما چنان جایگاهی پیدا می‌کنند که دیگر تغییر آنها ممکن نیست. اینترنت نیز یکی از همین پدیده‌هاست که تمام زندگی ما را در هر جایگاه، هر مکان و هر سنی فرا گرفته است.
گاهی والدین با نیت محبت، نیازهای کودک را فوری برطرف می‌کنند و اراده او را تضعیف می‌کنند. این رفتار باعث می‌شود کودک صبر و مدیریت خواسته‌ها را نیاموزد و در بزرگسالی توانایی کنترل و تصمیم‌گیری‌اش کاهش یابد.
در حالی که تنبیه بخش مهمی از ایجاد انضباط و ترببت کودک است. دانستن اینکه چگونه یک کودک بدرفتار را به طور موثر تنبیه کنید برای تربیت فرزندان شما بسیار مهم است.
تکریم والدین تنها شعاری اخلاقی نیست، بلکه شامل مراقبت، حمایت و حضور فعال در زندگی آن‌هاست که این خدمت عملی، هم به نیازهای جسمی و هم به نیازهای عاطفی والدین پاسخ می‌دهد و فضای اعتماد و امنیت خانوادگی ایجاد می‌کند.
همه اعتقاد داریم که عبادت و بندگى، انسان را از سقوط در منجلاب فساد بازمی دارد، ولى چگونه بندگى و عبادتی؟ چه بسا افراد بسیارى را سراغ داریم که نمازشان ترک نمی شود، ولى از انجام گناه هم ابا ندارند! پس چه نوع عبادتى انسان را از منکر باز می دارد؟ عبادتى که بر بنیاد شناخت و تفکر باشد، یا عبادت تقلیدى، ساختگى و عادتی؟
برای نوجوانان حریم خصوصی باید به‌صورت هدایت‌شده و نه مطلق باشد؛ والدین می‌توانند با تعریف کاربری مشخص برای اتاق و ابزارهای دیجیتال، جلوگیری از ایجاد «حیاط خلوت» و نظارت تدریجی، هم استقلال کودک را تقویت کنند و هم مسئولیت و رشد سالم او را تضمین نمایند، بدون اینکه حق والدین برای مدیریت تربیتی از بین برود.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد تتو برای بسیاری از جوانان امری هویتی و نمادین است و لزوماً به معنای بزهکاری نیست، اما در عین حال با خطرات پزشکی، امکان پشیمانی و برخی پیامدهای اجتماعی همراه است.
والدین باید پس از آموزش، با تکرار و همراهی، کودک را به عمل و تمرین نماز وادارند.
فرزندان به چند دلیل ممكن است علاقه‌مند به انجام کارهای ناپسند باشند. البته این دلایل از فرزندی به فرزند دیگر و از شرایطی به شرایط دیگر فرق می‌كنند.
بازی با والدین و همسالان هرکدام لذتی متفاوت دارند و هیچ‌کدام جای دیگری را پر نمی‌کند.
جایگاه پدر و مادر از دیدگاه اسلام، بسیار بلند و رفیع است، به اندازه‌ای که قرآن کریم سفارش‌های متعددی درباره آنان فرموده است و در مواردی حتی احسان و نیکی به والدین را پس از مساله توحید آورده است.
احترام و محبت به والدین، حتی در سخت‌ترین شرایط، نشانه‌ی بزرگی روح و ایمان است.
حل مسئله اغلب نیاز به تفکر خارج از چهارچوب دارد. وقتی کودکان یاد می‌گیرند که راه‌حل‌های مختلف را امتحان کنند، خلاقیت آنها شکوفا می‌شود. این مهارت در زمینه‌های علمی و فنی حتی در هنر، ادبیات و روابط اجتماعی نیز ارزشمند است.