در شرایط جنگ، ترس از دست دادن والدین یک تخیل نیست، بلکه یک «اضطراب واقع‌گرایانه» است. برای کمک به کودکان در این شرایط، باید ترکیبی از امنیت فیزیکی، ثبات هیجانی و بازسازی معنا را به کار گرفت.
سکوت نوجوانان این روزها تنها یک رفتار ساده نیست؛ پشت این خاموشی دنیایی از افکار، احساسات و گاه ناامیدی پنهان شده است. نسل زد که درگیر بمباران اطلاعات و فشارهای ارتباطی مداوم است، سکوت را هم ابزار دفاعی و هم راهی برای بازآفرینی خود میداند. حال باید دید, چرا نوجوانان امروز ترجیح می‌دهند به جای گفت‌وگو، سکوت کنند؟ آیا این سکوت نشانه ضعف و ناتوانی است یا راهی برای نشان دادن قدرت و استقلال؟
ماسک شادی را بردار. بگذار فرزندت ببیند که می‌شود غمگین بود و ماند. می‌شود اشک ریخت و دست از دوست‌داشتن نکشید. امید از همین‌جایی شروع می‌شود که تو واقعی می‌شوی.
یکی از موضوعات اساسی در خانواده، موضوع سازگاری و مدارا است که باعث انسجام و قوام بیشتر خانواده می‌شود. در نتیجه سبب افزایش طول عمر و سلامتی اعضا و رضایت در بین افراد خانواده می شود.
کودکان، به عنوان تقلیدگران طبیعی، هر آنچه والدین در استفاده از تلفن همراه انجام می‌دهند را با دقت تکرار می‌کنند؛ بنابراین، برای پرورش نسلی متعادل، والدین باید با محدود کردن مکان‌ها و زمان‌های مناسب استفاده، الگویی مسئولانه از اولویت خانواده بر دنیای دیجیتال بسازند.
وقتی بچه احساس عزت و اقتدارکند، اعتماد می‌کند و زمانی که اعتماد کند، فطرت حاکم می‌شود و طبیعت به سایه می‌رود. اگر در هفت سال ابتدایی فطرت بستر مناسبی برای مدیریت پیدا کند، در هفت سال دوم، به دلیل اعتمادی که به محیطش دارد، هیچ کاری پیش خود انجام نمی‌دهد و برای همه کارها حس پرسش گری دارد.
کارشناس ارشد آموزش، با تأکید بر اهمیت سواد رسانه‌ای کودکان در عصر دیجیتال، گفت که والدین مهم‌ترین عامل تربیت رسانه‌ای کودک هستند و ارتقای مهارت‌های تحلیلی، انتقادی و اخلاقی کودکان در مواجهه با رسانه‌ها، نیازمند آموزش مستمر والدین است.
والدگری در شرایط بحران، نیازمند همبستگی اجتماعی است؛ زیرا هیچ خانواده‌ای در خلأ زندگی نمی‌کند. در نهایت، کیفیت تربیت کودکان در هر جامعه‌ای بازتابی از کیفیت زندگی خانواده‌هاست. کودکی که در محیطی آکنده از اضطراب اقتصادی و فرسودگی عاطفی رشد می‌کند، نه‌تنها از حمایت روانی کافی محروم می‌شود، بلکه ممکن است ناامنی را به‌عنوان وضعیت طبیعی زندگی درونی کند.
ارتباط درست پدر با فرزند نوجوان، فراتر از محبت ساده، می‌تواند مسیر موفقیت تحصیلی، مسئولیت‌پذیری و رشد شخصیتی او را رقم بزند. این متن راهکارهایی عملی برای مدیریت هیجانات نوجوان، تقویت زیرساخت‌های شخصیتی و نقش مؤثر پدر در خانواده ارائه می‌کند.
کودکان و نوجوانان در روزهای سخت، با دیدن واکنش والدین درس زندگی می‌آموزند؛ والدین آگاه، حتی هنگام ابراز احساسات، نشان می‌دهند که می‌توان در عین ترس، عمل‌گرا و موثر بود و اوضاع را مدیریت کرد.
در اسلام درباره تربیت فرزند روایات فراوانی وارد شده است از جمله اینکه کودک زیر هفت سال باید پادشاهی کند، اما این به معنای اینکه او را تربیت نکنید نیست.
یکی از پربسامدترین دغدغه‌های والدین متدین، مسئله نماز فرزندان است. پدری را تصور کنید که با نگرانی از بی‌توجهی نوجوانش به نماز گلایه می‌کند یا مادری که نمی‌داند با کودک بازیگوش خود هنگام اذان چه کند. آیا پاداش و تنبیه راهگشاست؟ آیا باید سخت‌گیری کرد؟ یا باید منتظر ماند تا «سن تکلیف» همه چیز را حل کند؟
پیش از آن‌که نوجوان در را محکم ببندد، گوشی‌اش را قفل کند یا سکوت را به گفت‌وگو ترجیح دهد، جایی در مسیر رابطه اتفاقی افتاده، حرفی شنیده نشده، احساسی کوچک شمرده شده و اعتماد، آرام و بی‌صدا ترک برداشته است. این اعتماد نه با کنترل بیشتر، بلکه با شنیدن، درک کردن و دیدن واقعی نوجوان دوباره ساخته می‌شود.
در تقابل میان تمدن اسلامی و غرب، مسأله تربیت نوجوان از حیاتی‌ترین ابعاد مبارزه است. در حالی که برخی مشاوره‌های مدرن با رویکردی مادی‌گرا، سعی در ایزوله کردن کودکان از مفاهیم والای جهاد، شهادت و سختی‌های سازنده دارند، منطق وحیانی بر پایه «فطرت توحیدی» و «الگوهای عاشورایی»، نوجوانی را پرورش می‌دهد که در تلاطم‌های روزگار، تکیه‌گاهی محکم در توکل به خدا می‌یابد.
در صورتی که هر دو والد به تغییر نام خانوادگی توافق نداشته باشند، احتمالاً نیاز به بررسی های بیشتری توسط دادگاه خواهد بود.
قصه‌گویی ابزاری قدرتمند برای ایجاد حس امنیت در کودکان است و به آنها کمک می‌کند تا با چالش‌های زندگی آشنا شوند. داستان‌ها می‌توانند ترس‌ها و نگرانی‌های کودکان را کاهش دهند و احساسات آنها را شناسایی کنند. همچنین، این هنر پیوندهای عاطفی قوی‌تری با والدین ایجاد می‌کند و حس تعلق را تقویت می‌کند. در شرایط بحران، قصه‌ها به کودکان امید و آرامش می‌دهند.
خیلی از بچه‌ها وقتی ظلم و رنج دیگران را می‌بینند، در دلشان این سؤال شکل می‌گیرد که اگر خدا مهربان و عادل است، چرا به بدی‌ها اجازه می‌دهد و چرا آدم‌های ظالم فوراً مجازات نمی‌شوند؛ سؤالی که پاسخ آن به فهم معنای فرصت، امتحان و عدالت خدا برمی‌گردد.
درحال حاضر نوع برخورد والدین با حوادث موجود می‌تواند تاثیر چشمگیری روی فرزندان داشته باشد.
یک کارشناس تربیتی با بیان اینکه والدین نقش مهمی در تربیت فرزندان دارند، گفت: هزار روز نخست زندگی، شامل دوران بارداری و دو سال اول تولد فرزندان از طلایی‌ترین دوران تربیت آنها است.
یک فوق تخصص روانشناسی کودک و نوجوان با اشاره به افزایش پرسش‌های نوجوانان در شرایط بحرانی تأکید کرد والدین باید با حفظ آرامش، صداقت و متناسب با درک نوجوانان به سوالات آنها پاسخ دهند، زیرا نادیده گرفتن یا پنهان‌کاری درباره موضوعاتی مانند مرگ می‌تواند نگرانی و اضطراب نوجوانان را افزایش دهد.
در بسیاری از موارد، سیگار کشیدن نوعی «خوددرمانی» برای فرار از فشار روان‌شناختی است. نوجوانانی که تحت استرس‌های درسی، تنش‌های خانوادگی یا خلأهای عاطفی هستند، از نیکوتین به عنوان راهی برای رسیدن به آرامش موقت استفاده می‌کنند
تقریباً همه‌ی والدین آرزو دارند فرزندشان سال‌ها بعد هم با آنها در ارتباط بماند؛ برای دیدار و وقت‌گذرانی، برای گفتن موفقیت‌ها و شکست‌ها و برای گرفتن راهنمایی در بزنگاه‌های زندگی. این نزدیکیِ پایدار، برخلاف تصور رایج، اتفاقی یا صرفاً حاصل «خوش‌شانسی» نیست، بلکه ریشه در سال‌های اولیه‌ی رشد کودک دارد.
«اگه اتفاقی افتاد کنار هم باشیم!»، «شرایط جنگیه، حوصله ندارم!»...این جملات ساده اما خطرناک، ریشه ترس و ناامنی را در وجود کودک نهادینه می‌کند.
در دین اسلام، تربیت کودک نه تنها به آموزش‌های مذهبی محدود نمی‌شود بلکه شامل فرآیندی بلندمدت است که از پیش از تولد آغاز می‌شود. توجه به جنبه‌های جسمی و روحی کودک، احترام به استقلال او، و درونی کردن ارزش‌های دینی، از اصولی است که در تربیت اسلامی برای شکل‌دهی به شخصیتی متعادل و اخلاقی در کودکان تأکید شده است.
مادر پیرت برای دهمین بار سؤالی تکراری می‌پرسد،خسته‌ای و می‌خواهی فریاد بزنی،آن لحظه‌ای که به‌جای بی‌حوصلگی، نفس عمیق می‌کشی، لبخند می‌زنی، تو در سخت‌ترین امتحان وفاداری، نمره قبولی گرفته ای.
وقتی جنگ و ناامنی به سراغ جامعه می‌آید، حفظ امنیت و سلامت اعضای خانواده چالش بزرگی می‌شود که نیازمند آگاهی، آمادگی و برنامه ریزی دقیق است.
روش‌های جذب در انجمن حجتیه مبتنی بر فرآیندی آرام، تدریجی و لایه‌لایه است؛ فرآیندی که از نزدیک‌ترین حلقه‌های اجتماعی افراد، به‌ویژه خانواده، مدرسه و مسجد آغاز می‌شود و «جذب نیرو» را به مأموریتی دائمی برای اعضای این تشکیلات تبدیل می‌کند.
کارشناس کودک و نوجوان، در پاسخ به مجموعه‌ای از پرسش‌های پرتکرار والدین درباره راهکارهای تشویق کودکان به روزه‌داری، نکات تربیتی مهمی را مطرح کرد پاسخ‌ها حاوی نکات تربیتی مهم برای تبدیل ماه رمضان به تجربه‌ای شیرین و خاطره‌انگیز برای فرزندان می‌باشد.
تعطیلی ناگهانی مهدکودک‌ها و مدارس، صدای آژیر و انفجار، تصاویر دلخراش... کودکان ناخواسته در خط مقدم اضطراب جنگ قرار گرفته‌اند. چه بگوییم و چه‌کار کنیم تا روح کوچک و حساس فرزندمان آسیب نبیند؟
گاهی والدین با چالشی مواجه می‌شوند که نمی‌دانند ریشه‌اش در کجاست: چرا فرزندشان به حرف‌هایشان گوش نمی‌دهد؟ چرا درخواست‌ها و هشدارهایشان نادیده گرفته می‌شود؟ آیا این «نافرمانی» نشانه لجبازی کودک است یا مرحله‌ای طبیعی از رشد او؟ پاسخ به این پرسش‌ها، نیازمند درک دقیق‌تری از روانشناسی کودک و نوجوان است.