تماشای تلویزیون فرصت تجربه‌های مهم را از کودکان می‌گیرد، تجربه‌هایی مثل بازی کردن، کشف کردن، خراب کردن و دوباره ساختن، همان چیزهایی که برای رشد آنها لازم است.
بعضا والدین شاغل ناگزیرند برای نگهداری از فرزندان از خانواده خود کمک بگیرند اما به گفته یک روانشناس، برای جلوگیری از چند تربیتی شدن و یا تضاد تربیتی کودک لازم است مرز نقش‌ها و مسئولیت‌ها به‌روشنی مشخص شود؛ هرچند استفاده از تجربه پدربزرگ و مادربزرگ، در کنار حفظ مسئولیت نهایی والدین، در تصمیم‌های تربیتی، بهترین راه برای ایجاد محیطی امن، آرام و هماهنگ برای رشد کودک خواهد بود.
حجت‌الاسلام حسینی قمی در سخنانی با تأکید بر ضرورت تکریم سالمندان، همراهی با پدران و مادران در ایام عزاداری، و توجه به جایگاه قرآن، احکام و رسیدگی به نیازمندان در مجالس مذهبی، بر لزوم اصلاح برخی رفتارهای نادرست در هیئات و محافل عزاداری تأکید کرد.
«این چه قانون مسخره‌ای است که اتاق من باید این‌طور مرتب شود؟» این جمله‌ای است که شاید به شکل‌های مختلف از نوجوان شنیده باشید. این گزارش دو ترفند عملی به والدین ارائه می‌کند تا بتوانند نظم و آرامش را به خانه برگردانند.
یکی از پرتکرارترین تنش‌های خانوادگی در دنیای امروز، کشمکش بر سر میزان و نحوه استفاده از اینترنت است.
همه والدین دوست دارند فرزندانی شاد و پرانرژی تربیت کنند تا در سنین بزرگسالی در برابر اتفاقات تاب‌آورتر باشند و بتوانند به تنهایی از پس مشکلات خود برآیند.
والدینی که همیشه سپر بلای فرزندشان می‌شوند، شاید امروز آرامشش را بخرند؛ اما ممکن است فردای استقلالش را از او بگیرند.
اصرار کودکان به خواندن مکرر یک کتاب آشنا، نه یک عادت ساده، بلکه نیازی عمیق برای کسب امنیت عاطفی و رمزگشایی از ساختار زبان است؛ رفتاری که با چند تکنیک ساده می‌تواند به موتور محرک خلاقیت آنها تبدیل شود.
تربیت دینی فرزندان بیش از هر چیز به محبوبیت اخلاقی والدین، تصویرِ موفقیت آنها در زندگی و همسویی با علایق فرزند گره خورده است؛ چراکه فرزندان تنها از الگوهایی پیروی می‌کنند که آنها را محبوب، هنرمند و در زندگی پیروز بدانند.
عزت نفس کودکان و نوجوانان گاهی نه بر اثر اتفاقات بیرونی، بلکه تحت تأثیر رفتارها و گفتارهای روزمره والدین آسیب می‌بیند. سرزنش‌های مکرر، مقایسه با دیگران، تحقیر کلامی یا نادیده گرفتن احساسات فرزند می‌تواند به‌تدریج تصویر ذهنی او از خود را تضعیف کند؛ آسیبی پنهان که اگر والدین نسبت به آن آگاه نباشند، ممکن است ناخواسته در روند رشد شخصیتی فرزندان اثرات ماندگار بر جای بگذارد.
برخی رفتارهای کودکان می‌تواند نشانه اضطراب و نگرانی پنهان باشد؛ از شکایت‌های جسمی بی‌دلیل و وابستگی شدید به والدین گرفته تا بی‌قراری، اختلال خواب و افت تمرکز. متخصصان تأکید می‌کنند شناسایی به‌موقع این علائم و توجه جدی به آنها می‌تواند از تشدید مشکلات روانی در کودک جلوگیری کند.
تصور کنید صدای ضبط شده خودتان را موقع دادزدن بشنوید. حالا تصور کنید آن صدا، برای همیشه در گوش کودکتان بماند. کدام یک از ما جرئت دارد این نوار را تا آخر گوش بدهد؟
تأمین کامل رفاه فرزندان در آغاز زندگی مشترک، تحمل سختی‌های آینده را دشوار و انگیزه تلاش را کاهش می‌دهد و سرمایه والدین را از بین می‌برد. کمک عاقلانه، بسنده‌کردن به ضروریات و فراهم‌کردن زمینه استقلال و رشد اقتصادی فرزندان است.
کودکان تشنه‌اند، اما نه برای پذیرایی و اسباب‌بازی؛ آنها تشنه انس با فضایی هستند که مادرانشان در آن اشک می‌ریزند و لبخند می‌زنند. هیئت کودک آمده است تا این انس را ممکن کند، در شماره دوم مجموعه «گام اول در راه حسین(ع)»، از مأموریت این نهاد تازه‌نفس می‌گوییم.
یک روانشناس با تاکید بر اینکه کودک بیش‌فعال (ADHD) کودک "شیطون و شلوغی" نیست بلکه فقط برای جلب توجه، رفتار و کنترل هیجانات خود به حمایت بیشتری نیاز دارد و در این میان تشخیص درست و به موقع بیش فعالی، آموزش والدین، حمایت مدرسه و در صورت لزوم دارو درمانی، می‌تواند آینده بهتری برای او رقم بزند.
با وجود اینکه برخی والدین رفتارهای تند و پر تنشی دارند، اما فرزندان حق برخورد رفتار ناشایست با آنها را ندارند.
در جنگ‌ها، آسیب‌پذیرترین قشر کودکان هستند که ممکن است درک کاملی از وضعیت نداشته باشند و والدین وظیفه سنگین محافظت از سلامت روان آنان را برعهده دارند تا به سلامت از این بحران عبور کنند.
هوش هیجانی (EQ) که به آن هوش احساسی یا هوش عاطفی نیز گفته می‌شود، به عنوان ظرفیت آگاهی از احساسات، کنترل و بیان آنها و همچنین مدیریت روابط بین فردی و تعارضات با همدلی و مهارت تعریف شده است.
در دنیایی پر از چالش‌ها و تغییرات مداوم، یک توانایی مهم که می‌تواند تفاوت بزرگی در آینده فرزند شما ایجاد کند، یادگیریِ مهارت «حل مسئله» است.
اختلاف نظر سیاسی میان والدین و نوجوانان، یکی از چالش‌های جدی در روابط خانوادگی معاصر است که در صورت مدیریت صحیح می‌تواند ضمن جلوگیری از بروز تنش در کانون خانواده و حفظ پیوند عاطفی با نوجوانان، به فرصتی برای رشد تبدیل شود.
در بسیاری از خانه‌ها، یک صحنه تکراری هر روز دیده می‌شود: کودکی که هنگام غذا خوردن، خوابیدن، درس خواندن یا حتی بازی کردن، گوشی موبایل را رها نمی‌کند. چیزی که چند سال پیش فقط یک وسیله ارتباطی بود، امروز برای بسیاری از کودکان به «هم‌بازی»، «معلم»، «سرگرمی» و حتی «آرام‌بخش روانی» تبدیل شده است. اما پشت این آرامش ظاهری، پژوهش‌های علمی درباره کاهش تمرکز، اختلال خواب، اضطراب، افت مهارت‌های اجتماعی و وابستگی رفتاری هشدار می‌دهند.
اگر شما نباشید، «من و تو» هست. اگر گفتگوی روزانه نباشد، شایعه جای خالی شما را پر می‌کند. جنگ شناختی «اینترنشنال» و «من و تو» آتش‌بس ندارد. هدف این شبکه‌ها، پرورش نسلی بی‌غیرت است و راهکار مقابله واکسیناسیون دیجیتال در خانه با گفتگوی روزانه و قانون سه‌گانه «کی گفته؟ کجا گفته؟ چه حسی به من می‌دهد؟»
ترس فرزند از گفتن واقعیت تصمیم برای جدایی و یا طلاق امری است که ممکن است هنوز بسیاری از فرزندان بدلیل قضاوت شدن، با آن مواجه باشند که پنهانکاری در این زمینه می‌تواند پیامدهایی داشته باشد که بنابر اظهارات یک روانشناس علاوه بر سختی‌های گذار از دوره جدایی، فشار مضاعفی را به فرد وارد می‌کند.
از دغدغه‌های بسیاری از پدر و مادرها کاهلی فرزندان در خواندن نماز است. در این فرصت به بیان راهکارهایی می‌پردازیم که هرکسی با عمل به آنها، قطعاً تأثیرات خوبی در رغبت فرزندان خود به نماز مشاهده خواهد کرد.
در تربیت فرزند، انسان باید آنچه در توانش است انجام دهد و نسبت به آنچه خارج از قدرت اوست، نگران نباشد. خداوند هرگز بیش از وسع انسان تکلیف نمی‌کند؛ پس وظیفه ما تلاش در حد توان و سپردن باقی امور به تدبیر الهی است.
فرزند نوجوان شما دیگر یک کودک نیست. او یک نوجوان است و وقت آن رسیده که مهارت‌های فرزندپروری خود را برای همگام شدن با او ارتقا دهید.
حجت‌الاسلام والمسلمین یوسف‌زاده با اشاره به اینکه تنهایی‌های کوتاه می‌تواند باعث افزایش مسئولیت‌پذیری نوجوان شود، تأکید کرد والدین باید پیش از تنها گذاشتن فرزند، با او گفتگو کرده، مراقبی مطمئن تعیین کنند و همواره از طریق تماس‌های مستمر بر وضعیت او نظارت داشته باشند.
رفتارهای تنش‌زای میان فرزندان، بخش طبیعی از فرایند رشد آنهاست و والدین نباید نگران این تعارضات باشند. آنچه اهمیت دارد، مدیریت صحیح و بی توجهی هوشمندانه به رفتارهای نامطلوب، از تبدیل آنها به اهرم فشار در دست کودک جلوگیری می‌کند.
خیلی از پدرها و مادرهای شاغل فکر می‌کنند اگر هزینه کنند، اگر کلاس بگذارند، اگر مدرسه غیرانتفاعی ببرند، پس وظیفه والدینی خود را انجام داده‌اند. یک مشاور خانواده، این باور را به چالش می‌کشد و می‌گوید تربیت «هزینه فرصت» دارد و اگر کار را اولویت اول خود قرار داده‌اید، نباید انتظار داشته باشید تربیت هم «سر جایش بماند».
روانشناسان و مشاوران تاکید می‌کنند سبک‌های فرزندپروری والدین می‌توانند در شکل‌گیری شخصیت فرزندان نقش موثری داشته باشند.