در روزهایی که اضطراب و نگرانی از آینده، افراد را به سمت طالع‌بینی، رمالی و پیشگویی سوق می‌دهد، سخنان امام علی(ع) در نهج‌البلاغه بار دیگر اهمیت پیدا می‌کند؛ جایی که ایشان با نقد ادعای پیش‌بینی سرنوشت از طریق ستارگان، نسبت به تضعیف توکل، عقلانیت و مسئولیت‌پذیری انسان هشدار می‌دهند. اما مرز میان دانش نجوم و ادعای آگاهی از آینده کجاست و چرا اعتماد به پیشگوها می‌تواند به جای آرامش، نگرانی و انفعال به همراه بیاورد؟
تحریک احساسات، ترویج امیدهای کاذب و ایجاد ترس و اضطراب خطر اصلی پیشگویی و کهانت است.
دکتر سید مرتضی میرسراجی (استادیار دانشگاه): در میان روایات شیعه، اخباری وجود دارد که با رشد تکنولوژی در زمان ما قابل فهم تر شده است در حالی که در گذشته های نه چندان دور مثل همین چند سال پیش، چنین نبوده است.
فالگیران و پیشگوها با ترفندهایی نظیر تعبیر خواب، یا ارتباط با ارواح و یا موکلان جنی، به دنبال جلب توجه افرادی هستند که در بحران‌های فردی یا اجتماعی، نیازمند راه‌حل‌های سریع و معجزه‌وار بوده‌اند.
با اینکه نزدیک به ۱۳۰۰ سال از دوران حیات امام جعفرصادق(ع) می‌گذرد اما فرمایشات و پیشگویی‌های ایشان در قرن‌ها پیش‌تر، کاملاً با دنیای امروز ما مطابقت دارد و این تطابق به‌قدری معجزه‌گر است که اگر کسانی از زمان حیات این امام بزرگوار اطلاع نداشته باشند، این طور تصور می‌کنند که ایشان هنوز در قید حیات‌اند!