به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام على عليهالسلام در حدیثی فرمودند: مـؤمـن شـاديش در چهرهاش مىباشد و اندوهش در دلش، سينهاش از هر چيز فراختر (پر حوصله و دريا دل) است و نفسش از هر چيز زبونتر. بلندپايگى (برتری) را ناخوش دارد و شهرت (خودنمایی) را دشمن است. اندوهش دراز است و همتش بلند. بسيار خموش است و اوقاتش به بيكارى نمى‌گذرد؛ شكور است و شكيبا؛ غرق در انديشه خويش است و در پايبندى به دوستى خود (با ديگران) حريص است. نرمخو و مهربان است، ارادهاش سختتر از سنگ خاراست و با اين حال (نزد حق) از يك بنده(برده) خوارتر و افتادهتر است.
متن حدیث:
اميرالمؤمنين عليٌّ عليهالسلام: المؤمنُ بِشْرُهُ في وجهِهِ، وحُزنُهُ في قلبِهِ، أوسَعُ شَيءٍ صَدْرا، وأذَلُّ شَيءٍ نَفْسا، يَكْرَهُ الرِّفْعةَ، و يَشْنَأُ السُّمْعةَ، طويلٌ غمُّهُ، بَعيدٌ هَمُّهُ، كثيرٌ صَمتُهُ، مَشغولٌ وقتُهُ، شَكورٌ، صَبورٌ، مَغمورٌ بفِكرَتِهِ، ضَنينٌ بخَلّتِهِ، سَهلُ الخَليقةِ، لَيِّنُ العَرِيكةِ، نَفسُهُ أصْلَبُ مِن الصَّلْدِ، و هُو أذَلُّ مِن العبدِ.
« بحار الأنوار، جلد 69، صفحه 410»