اهمیت انجام سنت حسنه ازدواج و شروع زندگی مشترک در حفظ هنجارها و سلامت جامعه بر همگان آشکار است. اجرای فرآیند ازدواج برای افراد بالغ و مکلف، مستحب می باشد. حتی در صورت احتمال ارتکاب گناه بر افراد مکلف واجب است؛ اما ازدواج با چه کسانی ممنوعیت شرعی دارد؟
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در فرهنگ و ادیان مختلف، ازدواج با برخی اقوام و نزدیکان ممنوع و حرام است. در ایران بنا به احکام اسلامی و دستورات شرعی، پیوند زناشویی اقوام درجه یک، درجه دو و محارم شیری ممنوع است. دلیل ممنوعیت ازدواج با محارم، استناد به آیات قرآن کریم است. عدم رعایت قوانین شرعی در مورد ازدواج سبب آشفتگی اجتماعی و بروز مشکلات خانوادگی عدیده میگردد.
ایجاد پیوند زناشویی میان برخی زنان و مردان در قوانین اسلامی منع شده است. ازدواج با محارم و نزدیکان از ممنوعیت های شرعی می باشد. موانع نکاح در احکام شرعی به سبب محرمیت نسبی، محرمیت سببی و محرمیت رضاعی می باشند.
ممنوعیت ازدواج با خویشاوندان خونی به شرح ذیل است:
در دین اسلام، ازدواج و فرزندآوری سبب محرمیت برخی افراد میشود. موانع سببی ازدواج به شرح ذیل می باشند:
طبق قوانین اسلامی ازدواج با محارم رضاعی حرام است. محرمیت ناشی از شیرخوارگی به دلیل شیردادن زنان شیرده به نوزادان شیر خوار است. بدین ترتیب اگر زنی مطابق شرایط معلوم، به نوزادی شیر دهد سبب ایجاد نسبت خواهر و برادری میان فرزندان زن و نوزاد میگردد. همسر زن نیز گور رضاعی نوزاد میشود. پدر و مادر، خواهر و بردار زن نیز خویشاوندان رضاعی نوزاد محسوب میشوند.
احکام مربوط به ممنوعیت نکاح با خویشاوندان رضاعی مانند احکام ممنوعیت نکاح با خویشاوندان نسبی است. از این رو محدودیت های بسیاری برای فرد به وجود می آید.
ممنوعیت ازدواج با برخی افراد به دلیل محرمیت و خویشاوندی با آنان نیست. بلکه به دلایل دیگری ازدواج با برخی افراد ممنوع است. ممنوعیت های متفرقه شامل موارد ذیل هستند.
رعایت موازین شرعی بر برکت و جذابیت های ازدواج خواهد افزود. پیروی از آیین و احکام اسلامی بر هر مسلمانی واجب است. از این رو پیش از طرح پیشنهاد ازدواج، کسب اطلاعات در مورد مشروع یا غیر مشروع بودن آن الزامی است.
منبع: هوداد