امام زمان(عج) هر روز «هل من ناصر» می‌گوید؛ چرا صدای حضرت به قلب ما نمی‌رسد؟

۱۱۸۳ سال غیبت؛ ۱۱۸۳ سال غربت و تنهایی حجت خدا. اما چرا ندای یاری امام زمان(عج) هنوز در دل بسیاری از ما طنین نمی‌اندازد؟ حجت‌الاسلام محمد شجاعی با اشاره به ماجرای عاشورا، از «قلب نرم» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شرط‌های آمادگی برای ظهور می‌گوید.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ظهور امام زمان(عج) تنها یک رخداد تاریخی یا سیاسی نیست، بلکه نقطه عطفی در مسیر تکامل بشر و تحقق عدالت و حقیقت در جهان به شمار می‌رود؛ اما تحقق این وعده الهی، به آمادگی جامعه و اراده مردم نیز وابسته است. از همین رو، یکی از مهم‌ترین وظایف منتظران، رسیدن به مرحله‌ای از رشد و توانمندی است که بتوانند در زمان ظهور، از حجت خدا و امنیت ایشان پاسداری کنند.

در این میان، یکی از مهم‌ترین آسیب‌ها، قسی‌القلب شدن انسان و از دست دادن احساس نسبت به غربت و تنهایی امام زمان(عج) است؛ امامی که قرن‌هاست در انتظار فراهم شدن شرایط ظهور به سر می‌برد.

آیا ظهور، صرفاً وعده‌ای دور در افق تاریخ است یا پاسخی به نیاز فطری انسان برای دستیابی به عدالت و حقیقت؟ ظهور حضرت مهدی(عج) را می‌توان فراتر از یک تحول سیاسی دانست؛ رخدادی که در صورت تحقق، نقطه عطفی در تکامل بشر خواهد بود و زمینه طلوع عقلانیت، صلح و عدالت را در جهان فراهم می‌کند؛ دورانی که حقیقت دین و کرامت انسان در پرتو عدالت الهی به شکوفایی می‌رسد.

اما پرسش اساسی این است که انسان‌ها چه نقشی در تحقق این رویداد بزرگ دارند؟ آیا انتظار، صرفاً حالتی منفعلانه و همراه با چشم‌دوختن به آینده است یا آنکه نیازمند تربیت و آمادگی همه‌جانبه جامعه است؟

بنابر روایت حوزه،حجت‌الاسلام محمد شجاعی در سخنانی به تبیین این مسئله پرداخته است.

ندای «هل من ناصر» امام زمان(عج)

امام حسین(ع) در روز عاشورا و پس از شهادت همه یارانش، در اوج غربت و تنهایی ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی» سر داد. این فریاد، دل برخی از افراد حاضر در سپاه عمر سعد را تحت تأثیر قرار داد و موجب شد آنان از لشکر جدا شده و برای یاری سیدالشهدا(ع) به سوی حضرت بشتابند.

بر اساس این بیان، امام زمان(عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) نیز ندای یاری سر می‌دهد و فرموده است: «من هر روز این ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی» را سر می‌دهم.»

اما سؤال اینجاست که اگر امام چنین ندایی سر می‌دهد، چرا ما آن را نمی‌شنویم و اگر می‌شنویم، چرا در دل ما اثر نمی‌گذارد؟

حجت‌الاسلام شجاعی با تأکید بر اینکه حضرت در همین زمان ما را به یاری خویش فرامی‌خواند، می‌گوید انقلاب امام زمان(عج) انقلابی مردمی و اختیاری است و تا زمانی که مردم نخواهند، ظهور حضرت محقق نمی‌شود. بنابراین، نخستین گام این است که انسان این ندا را بشنود، آن را درک کند و قلب خود را برای پاسخ به ندای امام آماده سازد.

 دعایی برای نرم شدن قلب در برابر امام

در همین زمینه، دعای «اللهم لَیِّنْ قَلبی لِوَلیِّک» از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ دعایی که در آن از خداوند درخواست می‌شود قلب انسان را نسبت به ولیّ خود نرم کند و او را از قساوت قلب و بی‌عاطفگی دور نگه دارد.

معنای این دعا زمانی روشن‌تر می‌شود که انسان به غربت و تنهایی امام زمان(عج) توجه کند. وقتی درمی‌یابد که حضرت، به تعبیر امیرالمؤمنین علی(ع)، یک هزار و یکصد و هشتاد و سه سال در غربت، آوارگی، طردشدگی و تنهایی به سر برده است، این شناخت باید در دل او اثر بگذارد و موجب دلسوزی و نرم شدن قلبش نسبت به امام شود.

با این حال، ممکن است انسانی از غربت امام آگاه باشد و حتی ندای ایشان را بشنود، اما این آگاهی هیچ تغییری در قلب و رفتار او ایجاد نکند؛ مسئله‌ای که می‌تواند نشانه سخت شدن دل و از دست رفتن حساسیت معنوی انسان باشد.

چرا امام زمان(عج) ظهور نمی‌کند؟

یکی از پرسش‌های مهم در این زمینه آن است که چرا امام زمان(عج) پس از این همه سال ظهور نکرده است؟ چرا حضرت همچنان در غربت به سر می‌برد و ظهور ایشان به تأخیر افتاده است؟

در پاسخ باید توجه داشت که همان‌گونه که یازده امام پیش از حضرت مهدی(عج) به شهادت رسیدند، اگر حضرت در شرایطی ظهور کند که جامعه آمادگی لازم را نداشته باشد، امنیت و جان ایشان نیز در معرض خطر قرار خواهد گرفت.

بنابراین، ظهور زمانی باید تحقق پیدا کند که مردم به مرحله‌ای از آمادگی و توانمندی رسیده باشند که بتوانند امنیت امام خود را حفظ کنند. بر این اساس، انتظار واقعی تنها به معنای چشم‌به‌راه بودن نیست، بلکه مستلزم ساختن انسان و جامعه‌ای است که توان همراهی و دفاع از حجت خدا را داشته باشد.

دل نرم، عامل انتخاب راه درست

نمونه روشن تأثیر نرمی دل را می‌توان در واقعه عاشورا مشاهده کرد. چگونه انسانی که در سپاه عمر سعد حضور داشت، در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز تصمیم گرفت از آن لشکر جدا شود و برای یاری سیدالشهدا(ع) به میدان برود؛ در حالی که به خوبی می‌دانست چنین انتخابی می‌تواند به کشته شدن او منجر شود؟

پاسخ را باید در نرمی قلب او جست‌وجو کرد. او اگرچه در لشکر عمر سعد قرار گرفته بود، اما دلش هنوز زنده بود و همین دل نرم باعث شد در لحظه تصمیم‌گیری، راه درست را انتخاب کند و به یاری امام حسین(ع) بشتابد.

از این رو، یکی از مهم‌ترین خطراتی که انسان را در مسیر انتظار تهدید می‌کند، قساوت و سختی دل است؛ حالتی که می‌تواند انسان را از شنیدن ندای حق و گرفتن تصمیم درست بازدارد.

برای شنیدن صوت اینجا کلیک کنید.