ماهنامه موعود در ویژهنامهای با عنوان پرونده شوالیههای سیاه به مطالبی همچون پروتکلهای صهیون، عوامل استمرار دشمنی آمریکا با مردم ایران و دلایل مخالفت جمهوری اسلامی ایران با رژیم صهیونیستی پرداخته است.
کربلا فقط یک سرزمین نیست؛ روایتِ رسیدن قافلهای است که از مدینه و مکه گذشت تا در نینوا، معنای حقیقی عشق و وفا را به تصویر بکشد. «قافله عشق» روایت لحظهای است که امام حسین(ع) در آستانه کربلا فرمان میدهد: «بار بگشایید، که منزل رسید»؛ منزلی که در آن، عشق به اوج رسید، وفا جاودانه شد و خاک، تربت شفا گشت.
در تاریخ عاشورا، نامها و چهرههایی وجود دارند که هر یک بخشی از حقیقت کربلا را با خود حمل میکنند. اگر امام حسین(ع) را قهرمان ایستادگی و شهادت بدانیم، حضرت زینب(س) را نماد صبر و روشنگری پس از عاشورا بخوانیم و امام سجاد(ع) را ادامهدهنده نهضت در شرایط دشوار پس از کربلا بشناسیم، حضرت سکینه(س) نیز یکی از چهرههایی است که نام او با رنج، معرفت، ادبیات و روایت عاشورا پیوند خورده است.
امیرالمؤمنین(ع) در پاسخ به گلایه شخصی که از بیماری خود مینالید، دعایی داد که جبرئیل وقتى حسن و حسین بیمار بودند به پیامبر (ص) آموخت.
شمر بن ذیالجوشن، با وجود مشارکت در شهادت امام حسین(ع)، اطاعت از فرمان حاکمان را توجیه رفتار خود میدانست. در کنار این گزارش، روایتی منقول از حذیفه درباره اطاعت از امیر حتی در صورت ظلم، زمینه بررسی مبانی فکری این رفتار را فراهم میکند.
استاد محمود فرشچیان همان نوجوانی بود که روزهایش را در هنرستان و پای کاشیهای اصفهان با طراحی میگذراند؛ نوجوانی که آنقدر تمرین کرد و آموخت تا سالها بعد «عصر عاشورا» و «ضامن آهو» را خلق کرد، طراحی ضریح امام رضا(ع) و امام حسین(ع) را برعهده گرفت و حتی آثارش راهی ایستگاه فضایی بینالمللی شد.
یکی از مباحث قابل تأمل در بررسی دیدگاههای انجمن حجتیه، نحوه مواجهه با سیره و نهضت امام حسین علیهالسلام و مسئله الگوگیری از رفتار آن حضرت است؛ بهویژه آنجا که به دلیل جایگاه عصمت امام، استخراج دستورالعملهای عملی و کلی از حرکت سیدالشهدا علیهالسلام برای انسانهای عادی مورد مناقشه قرار میدهد!
سیدالشهدا علیهالسلام قلهٔ «اِباء» و نماد انتخاب آگاهانهٔ عزت بر زندگیِ آمیخته با ذلت است؛ انتخابی که در کربلا به آشکارترین شکل جلوه کرد و عاشورا حادثهای ناگهانی نبود، بلکه فوران جراحتها و عفونتهای اجتماعیِ چند دههای بود؛ فرایندی که در دامنهٔ آن، صبر و صلح امام حسن مجتبی(ع)نیز بهعنوان جلوهای دیگر از جهاد و عزت معنا مییابد.
نقش بیبدیل دستگاه نورانی سیدالشهدا(ع) در تربیت انسان، آن را یکی از مهمترین «شاهکلیدهای» مکتب اهلبیت(ع) برای رشد معنوی و رسیدن به قرب الهی است و اگر انسان بتواند بهدرستی از این دستگاه نورانی بهره بگیرد، مسیر تعالی اخلاقی، محبت اهلبیت(ع) و تقرب به خداوند برای او هموار خواهد شد.
امام صادق (ع) با تبدیل عاشورا از یک واقعه تاریخی به یک جریان هویتآفرین و تمدنساز، پیوند میان آرمانهای کربلا و مسیر استقامت تا ظهور منجی را تثبیت کردند.
عزاداری امام حسین(ع) برای نسلهای مختلف، تنها یک آیین تکرارشونده در تقویم نیست؛ آیینی که هر نسل با زبان و تجربه خود با آن مواجه شده و بخشی از هویت و عاطفه جمعی خود را در آن بازشناخته است. با این حال، نسل امروز در شرایطی متفاوت از نسلهای گذشته با این آیین روبهروست؛ نسلی که به واسطه دسترسی گسترده به فناوری و اطلاعات، بیش از گذشته درباره آنچه میبیند و میشنود پرسش میکند، به دنبال چراییهاست و میخواهد در تجربههای جمعی، صرفاً مخاطب نباشد.
پذیرایی از زائران اربعین تنها یک رسم دیرینه نیست؛ ریشه آن، بنا بر روایتی که آیتالله محمدتقی بهجت(ره) نقل میکند، به تدبیر و سفارش خود امام حسین(ع) بازمیگردد. این عارف وارسته از ماجرایی شگفت سخن میگوید که بر اساس آن، حضرت سیدالشهدا(ع) زمینهای اطراف کربلا را با پرداخت نقدی خریدند و از صاحبان آن تعهد گرفتند تا سه روز از زائران ایشان میزبانی کنند؛ روایتی که جلوهای کمنظیر از کرامت و جایگاه زائران حسینی را به تصویر میکشد.
امام حسن عسکری (ع) با نشانه شمردن زیارت اربعین، نقشه راهِ مسیر حق را ترسیم کرد.
مرحوم آیتالله مجتبی تهرانی در دوره اقامت تحصیلی در نجف اشرف، به صورت مستمر با پای پیاده به زیارت کربلای معلی مشرف میشد.
زیارت اربعین، یکی از مشهورترین زیارتهای مأثور امام حسین(ع)، میراثی ارزشمند از امام صادق(ع) است که شیخ طوسی آن را در کتابهای «تهذیب الأحکام» و «مصباح المتهجد» نقل کرده است. این زیارت، علاوه بر بیان مقام والای سیدالشهدا(ع)، پیامهای عمیقی درباره ولایت، ایثار، مبارزه با ظلم و وفاداری به حق در خود دارد.
کربلا هیچگاه صحنه نمایش نبوده است؛ اما این روزها کافی است سری به شبکههای اجتماعی بزنید تا انبوهی از ویدئوها را ببینید که اربعین را از مسیر بندگی به ویترینی برای تولید محتوا تبدیل کردهاند.
دبیرخانه پویش رسانهای «إِنَّا عَلَی الْعَهْدِ» با انتشار نخستین فراخوان این رویداد، جزئیات برگزاری، شرایط شرکت و نحوه ارسال آثار را اعلام کرد.
همزمان با نزدیک شدن به اربعین حسینی، پویشی مردمی با عنوان «ابرپرچم ارادت» آغاز شده است؛ پویشی که قرار است پرچمهای ایران، بیرقهای حسینی و پرچمهای جبهه مقاومت را که در روزهای گذشته در دستان مردم برافراشته شدهاند، به یکدیگر پیوند دهد و به نمادی بزرگ از ایمان، همبستگی و ایستادگی تبدیل کند.
کتاب «فی رحاب الحسین سبط النبی» شامل روایات نبوی در فضیلت امام حسین(ع) به نقل از علمای اهل سنت در کربلا رونمایی شد.
عاشورا تنها یک نبرد نظامی در پهنه صحرا نبود، بلکه آوردگاهی عظیم برای تقابل حقیقت ناب و دروغ بزککرده بود. اگر این واقعه در عصر ارتباطات رخ میداد، بیشک ماشین رسانهای جبهه باطل با تمام توانِ اهریمنی خود برای تحریف قیام سیدالشهدا(ع) به میدان میآمد تا جای ظالم و مظلوم را عوض کند.
مسئله حضور خاندان امام حسین علیهالسلام در کربلا در نخستین اربعین، از موضوعات مورد بحث میان پژوهشگران تاریخ عاشوراست؛ موضوعی که برخی آن را پذیرفته و برخی دیگر با توجه به ملاحظات تاریخی و زمانی، در آن تردید کردهاند.
علامه مصباح یزدی با تأکید بر ناچیز بودن حوائج دنیوی در مقایسه با کیمیای محبت اهلبیت (ع)، زیباترین تمنا در پیشگاه اباعبدالله (ع) را افزون شدن دوستی و دلدادگی به خاندان رسالت دانستهاند.
حضرت آیتالله وحید خراسانی در تبیین فضیلت راهپیمایی اربعین، هم بر بُعد عاشقانه زیارت و هم بر مسئولیت معنوی زائران در دعا برای فرج حضرت ولیعصر عجلالله تعالی فرجه الشریف تأکید میکنند.
حضرت آیتالله العظمی مکارم شیرازی در شرح فرازهایی از زیارت اربعین، زیارت امامان معصوم علیهم السلام را عین توحید و زمینهساز پرورش روح تقوا و ایمان دانسته و بر پیوند عمیق این زیارت با مفاهیمی چون سلام، ولایت، وارثت انبیا و اخلاص حسینی تأکید کردهاند.
حضرت امالبنین سلاماللهعلیها، اگرچه در صحنه کربلا حضور نداشت، اما با معرفت عمیق ولایی، مرثیههای بیدارگر و سوگواری آگاهانه، نقشی مهم در تداوم پیام نهضت سیدالشهدا علیهالسلام و افشای چهره ستمگران ایفا کرد.
آیتالله مجتهدی تهرانی (ره) در یکی از جلسات اخلاقی خود، با نقل خاطرهای از آقا سید عبدالهادی، به بررسی اهمیت ترویج سنت روضهخوانی در محیط خانواده و بهرهمندی از پاداشِ گریاندن بر مصائب اباعبدالله (ع) پرداخت.
ما رأیتُ إلّا جمیلاً؛ در نگاه حضرت زینب (س)،نه توصیفِ ذاتِ پلیدِ جنایت،بلکه ستایشِ شکوهِ بندگی،ایثار و ایستادگیِ عارفانهی اباعبدالله (ع) در مسیر رضای الهی است.
امام حسین علیهالسلام در زیارت اربعین، وارث علم، معرفت، آثار و سرمایههای معنوی پیامبران است.
هم در روایات آمده و هم به تجربه اثبات شده که هر ظلمی، مکافات دارد و در روایات نقل شده که همه گناهان بد، اما ظلم بدتر است. ظلم روی ظلم و گناه روی گناه، آدمی را وارونه میکند و به آنجا میرساند که در روز قیامت منکر همه چیز میشود، در مقابل خدا قد علم میکند و حتی قسم میخورد که خدا اشتباه میکند.
در وجود حضرت امام محمدبن علی الباقر(ع)، دو خاندان بزرگ حسنی و حسینی(ع) به هم پیوند خوردند.