امام علی (ع) چه توصیه‌ای برای رهایی از نگرانی فردا دارند؟

اسلام، دین زندگی است؛ آیینی که با ارائه تعالیم حیات‌بخش، راه درست زیستن و تنظیم روابط انسان را در ابعاد گوناگون فردی و اجتماعی نشان می‌دهد. بندگی خداوند، تنها به عبادت‌های فردی محدود نمی‌شود، بلکه در تمام عرصه‌های زندگی جریان دارد و با شناخت و عمل به آموزه‌های الهی معنا پیدا می‌کند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آموزه‌های اسلامی، انسان را به زندگی آگاهانه در زمان حال و پرهیز از نگرانی‌های فراتر از توان امروز دعوت می‌کنند؛ چنان‌که امیرالمؤمنین علی (ع) در روایتی حکیمانه، با یادآوری تفاوت میان روزیِ جست‌وجوشده و روزیِ فرا‌رسنده، بر ضرورت پرهیز از تحمیل نگرانی‌های آینده بر زندگی امروز تأکید می‌کنند.

بنابر روایت ایکنا، اسلام، دین زندگی و راهنمای انسان در مسیر تعالی فردی و اجتماعی است؛ دینی که با ارائه آموزه‌های جامع و حیات‌بخش، شیوه تنظیم روابط و سامان‌بخشی به ابعاد مختلف زندگی را پیش روی انسان قرار می‌دهد. در این نگاه، بندگی خداوند به عبادت‌های فردی محدود نیست، بلکه در رفتار، تصمیم‌ها و مناسبات روزمره انسان نیز جریان دارد و با شناخت و عمل به تعالیم الهی تحقق می‌یابد.

کتاب «مفاتیح الحیاة» اثر آیت‌الله جوادی آملی، با تکیه بر منابع وحیانی و بهره‌گیری از احادیث و روایات، مجموعه‌ای از اصول و آموزه‌های مورد نیاز زندگی را در حوزه‌های گوناگون ارائه می‌کند. این آموزه‌ها می‌توانند در عرصه‌های اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، راهگشای انسان در مسیر زندگی آگاهانه و مسئولانه باشند.

در میان این تعالیم، سخنی از امیرالمؤمنین علی (ع) به اهمیت مدیریت نگرانی‌ها و پرهیز از دل‌مشغولی‌های فراتر از زمان حال اشاره دارد. ایشان خطاب به فرزندشان می‌فرمایند:

«پسرم! روزی دو گونه است: آنچه تو آن را می‌جویی و آنچه آن تو را می‌جوید، پس اگر تو به سوی آن نروی آن به سوی تو می‌آید، پس غم سالانه‌ات را بر غم یک روزت تحمیل نکن؛ به فکر مشکلات همان روزی باش که در آن هستی.»

این روایت، انسان را به تفکیک مسائل امروز از نگرانی‌های فردا فرامی‌خواند؛ چراکه درگیر شدن با مشکلاتی که هنوز فرا نرسیده‌اند، می‌تواند توان و آرامش فرد را برای مواجهه با واقعیت‌های زمان حال کاهش دهد. پیام این سخن، نادیده گرفتن آینده نیست، بلکه تأکید بر این است که هر روز را باید با توجه به اقتضائات همان روز سپری کرد و بار نگرانی‌های احتمالی آینده را بر دوش امروز نگذاشت.

 

منبع : الفقیه، جلد چهارم، صفحه ۳۸۶