قرآن در منظومه فکری آیتالله جوادی آملی، فراتر از کتابی برای تلاوت، چراغ راهی برای شناخت حقیقت و رسیدن به سعادت است؛ مفسری که با تبیین مفاهیمی چون «نور»، «تبیان» و «رحمت»، از پیوند عمیق میان تعلیم الهی، نزول وحی و تربیت انسان سخن میگوید.
حضرت آیتالله جوادی آملی با تبیین ابعاد اعتقادی و کلامی سخنان حضرت زینب کبری(س) در برابر عبیدالله بن زیاد، تأکید کرد که پاسخ تاریخی آن حضرت در کوفه، مرزبندی روشنی میان اراده الهی و مسئولیت انسان بود؛ پاسخی که با رد تفکر جبرگرایانه حاکمان اموی، مسئولیت عاملان جنایت کربلا را آشکار ساخت.
اسلام با تأکید بر هدفمندی زندگی و بهرهگیری صحیح از فرصتها، انسان را به علمآموزی، آگاهی و دوری از غفلت دعوت میکند؛ آموزهای که در روایتی از پیامبر اکرم (ص) بر پرهیز از سپریکردن عمر در بیهودگی و خوشگذرانی تأکید شده است.
اسلام، دین زندگی است؛ آیینی که با ارائه تعالیم حیاتبخش، راه درست زیستن و تنظیم روابط انسان را در ابعاد گوناگون فردی و اجتماعی نشان میدهد. بندگی خداوند، تنها به عبادتهای فردی محدود نمیشود، بلکه در تمام عرصههای زندگی جریان دارد و با شناخت و عمل به آموزههای الهی معنا پیدا میکند.
چرا با وجود تلاش برای داشتن زندگی بهتر، گاهی خودمان را درگیر سختگیریها و پیچیدگیهای غیرضروری میکنیم؟ امیرالمؤمنین علی(ع) در سخنی کوتاه و تأملبرانگیز، یکی از رازهای گواراتر شدن زندگی را بیان کردهاند؛ توصیهای درباره رهایی از تکلّف که میتواند نگاه ما را به شیوه زندگی روزمره تغییر دهد.
آیتالله جوادی آملی با تأکید بر اینکه حقیقت انسان به روح او وابسته است و جنسیت به بدن تعلق دارد، زن و مرد را در حقیقت انسانیت مشترک دانست و گفت: رشد و تعالی انسان با علم، تربیت و اخلاق امکانپذیر است. وی همچنین با تأکید بر ضرورت گفتوگوی عالمانه و همراه با مهربانی با نسل جوان، تصریح کرد که فشار و تحمیل نمیتواند جایگزین آگاهیبخشی و تربیت صحیح شود.
آیتالله العظمی جوادی آملی با تأکید بر اینکه زن و مرد در حقیقت انسانیت یکسان هستند، گفت: اگر انسان به حقیقت وجود خود پی ببرد، میتواند به مقام فرشتگی برسد؛ از این رو بهجای اختلاف و درگیری باید با اخلاق، تعلیم و تربیت و زبان نیک، زمینه آگاهی و رشد انسانها را فراهم کنیم.
امیرالمؤمنین(ع) در روایتی تأملبرانگیز، علم و ادب را «بهای جان» انسان معرفی میکنند و بر تلاش برای آموختن و کسب فضایل تأکید دارند؛ نگاهی که نشان میدهد ارزش حقیقی انسان نه به داشتههای مادی، بلکه به میزان رشد علمی، اخلاقی و شخصیتی او وابسته است.
آیتالله جوادی آملی با تأکید بر ضرورت اجرای عدالت در جامعه گفت: به جای ناله و ضجه برای نزول باران، باید عدالت را در جامعه و دستگاه قضایی جاری کرد؛ چراکه اجرای احکام عادلانه و کنار گذاشتن رفتارهای ناعادلانه، برای کشور از باران چهلروزه نافعتر است.
اگر خریدار پس از انجام معامله متوجه شود کالای خریداریشده دارای عیبی بوده که حتی فروشنده نیز از وجود آن اطلاعی نداشته است، آیا میتواند معامله را فسخ کند؟ این پرسش در دفتر حضرت آیتالله العظمی جوادی آملی مطرح شده و نماینده دفتر ایشان به آن پاسخ داده است.
«دو دستم و دو چشمم را به خدا هدیه کردم؛ خدایا از من قبول کن!» این جملات، روایت آیتالله جوادی آملی از دیدار با جانبازی در صحرای عرفات است؛ روایتی که در کنار مقایسه تاریخ از دست رفتن سرزمینهای ایران در دوران قاجار و پهلوی با مقاومت هشتساله رزمندگان، تصویری ماندگار از ایمان، ایثار و عظمت حماسهسازان دفاع مقدس ترسیم میکند.
حضرت آیتالله جوادی آملی با تأکید بر اینکه توحید باید در همه شئون زندگی انسان ظهور پیدا کند، گفت: انسان موحد تنها کسی نیست که خداوند را در مقام اعتقاد واحد بداند، بلکه باید آثار توحید در رفتار فردی و اجتماعی او نمایان باشد؛ از عمل به علم و دستگیری از نیازمندان تا حفظ عزت و ایستادگی در برابر ظلم. وی با استناد به کلام امیرالمؤمنین(ع) تصریح کرد: «عزیز و سربلند باشید و ستمپذیر نباشید» و مردانه زندگی کردن یعنی هنرمندانه و شجاعانه زیستن.
حضرت آیتالله جوادی آملی با اشاره به معرفی حضرت مریم(س) در قرآن کریم، تأکید کردند که ایشان تنها الگوی زنان نیست، بلکه خداوند حضرت مریم(س) را بهعنوان نمونهای برای همه مؤمنان معرفی کرده است؛ الگویی که به گفته این مرجع تقلید، میتواند تصویری از جامعه ایمانی و انسان مؤمن ارائه دهد.
حضرت آیتالله جوادی آملی با تبیین جایگاه نظم اجتماعی در نظام امامت و امت، بر ضرورت فهم صحیح معارف اهلبیت(ع)، اداره جامعه بر پایه اجتهاد و عدالت و مسئولیت فقها در عصر غیبت تأکید کردند و گفتند: گردانندگان جامعه باید مجتهد باشند، مجتهدانه بفهمند، مجتهدانه عمل کنند و عادلانه عمل کنند.
در روزگاری که بخش بزرگی از ارتباط انسانها با جهان از دریچه تصویر و صفحه نمایش شکل میگیرد، آیا هنوز میتوان پیامهای عمیق قرآن را تنها با زبان کتاب و سخنرانی به نسل جدید منتقل کرد؟ آیتالله جوادی آملی با تأکید بر اینکه الفاظ تنها یکی از ابزارهای انتقال معنا هستند، «فیلم، تصویر و دوربین» را از مصادیق زبان روز و «لسان قوم» میداند و معتقد است داستانهای قرآن و معارف اهلبیت(ع) میتوانند با بهرهگیری از هنر، راه تازهای برای ورود به ذهن و جان مخاطب امروز پیدا کنند.
آیتالله جوادی آملی با تکیه بر آیه «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ» توضیح میدهد که توبه تنها بازگشت از گناه نیست؛ بلکه انسان باید به مرحلهای برسد که از گناه فاصله بگیرد و در مسیر حبیب خدا حرکت کند. او در تبیین تفاوت «محب» و «محبوب» میگوید ممکن است کسی خدا را دوست داشته باشد، اما برای رسیدن به مقام محبوبیت الهی، باید در مسیر خاصی حرکت کند؛ مسیری که با توبه واقعی و فاصله گرفتن از گناه پیوند خورده است.
اسلام برای ابعاد مختلف زندگی انسان آموزههایی ارائه کرده است؛ از اخلاق و روابط اجتماعی تا سبک زندگی و سلامت. در همین چارچوب، پیامبر اکرم(ص) میفرمایند: «مسافرت کنید تا تندرست باشید»؛ روایتی که بر اهمیت سفر در زندگی انسان تأکید دارد.
آیتالله جوادی آملی با اشاره به شیوه بیان معارف در قرآن کریم میگوید: خداوند مطالب عمیق قرآن را تنها در قالب مفاهیم دشوار بیان نکرده، بلکه همان معارف را در آیات و سورههای دیگر با استفاده از مَثل، تشبیه، تمثیل و داستان به گونهای مطرح کرده است که برای افراد عادی و حتی نوجوانان نیز قابل فهم باشد. به گفته وی، قرآن از یک سو معارفی دارد که درک آن نیازمند سالها دانش و تأمل است و از سوی دیگر، هیچ حقیقتی را چنان دور از دسترس بیان نکرده که انسانهای ساده از فهم آن محروم باشند.
آیتالله جوادی آملی با اشاره به تفاوت میان «بردگی ظاهری» و «بردگی باطنی» تأکید کرد که اسارت انسان تنها به سلطه استعمار و استبداد قدرتها محدود نمیشود، بلکه هوسها و خواهشهای نفسانی نیز میتوانند انسان را از درون به بند بکشند؛ به گفته وی، «حرص و طمع» از مهمترین جلوههای این بردگی است و انسان پیش از تلاش برای آزادی دیگران، باید خود را از این اسارت درونی رها کند.
ازدواج در نگاه اسلام فقط پیوندی برای پاسخ به نیازهای طبیعی انسان نیست؛ روایتی از پیامبر اکرم(ص) آن را عاملی برای حفظ نیمی از دین معرفی میکند. آیتالله العظمی جوادی آملی نیز با تبیین این نگاه، زن و مرد را در ازدواج نه ابزار و نه موجوداتی وابسته به یکدیگر، بلکه دو همراه در مسیر فلاح و صلاح میداند؛ نگاهی که جایگاه خانواده را از یک قرارداد دنیوی فراتر میبرد و آن را به بخشی از هویت دینی انسان تبدیل میکند.
شهیدان چگونه به مقام بیهراسی از غیر خدا رسیدند؟ آیتاللهالعظمی جوادی آملی در تبیین جایگاه عرفانی شهیدان، توحید و یقین به مبدأ مستقل الهی را عامل رهایی انسان از ترس میداند و تأکید میکند که شهیدان با قیام خالصانه برای تقویت قسط و عدل و مقابله با جور، نشان دادند که دل به غیر خدا نسپرده و از هیچ قدرتی جز او هراس ندارند.
آیتالله جوادی آملی با تبیین روایتی از امام حسن عسکری(ع)، نماز شب را «مرکب راهوار» انسان در مسیر رسیدن به قرب الهی دانست و گفت: وصول به خداوند سفری طولانی است و انسان برای پیمودن این مسیر به وسیلهای نیاز دارد؛ عبادتی که علاوه بر تقویت ارتباط با خدا، میتواند بصیرت انسان را افزایش دهد، او را از لغزشها دور کند و زمینه عزت حقیقی را فراهم آورد.
در محاسبات معمول نظامی، تعداد نیرو، تجهیزات و امکانات، معیار اصلی سنجش قدرت و پیروزی است؛ اما در منطق قرآن، همهچیز به معادلات مادی ختم نمیشود. ممکن است جبهه حق از نظر نفرات در اقلیت باشد، اما وقتی ایمان، اتحاد، مقاومت و نصرت الهی در کنار آن قرار گیرد، همین «قلّت» میتواند به «کثرت» تبدیل شود. آیتاللهالعظمی جوادی آملی با تبیین تفاوت ماهوی سپاه اسلام و جبهه باطل، از حقیقتی سخن میگویند که دشمن از آن بیبهره است: «آنان با خدا هستند و خدا هم با آنان؛ و هرجا خدا هست، کثرت هست.
اختلاف همیشه بد نیست؛ اما مخالفت میتواند دین و جامعه را به تفرقه بکشاند. آیتالله جوادی آملی با تفکیک این دو مفهوم، از راهی سخن میگوید که وحدت اسلامی از آن میگذرد: شناخت دین، شناخت علی(ع) و شناخت خود.
آیتالله جوادی آملی با استناد به روایتی از امام صادق(ع)، یکی از پایههای رشد فرهنگی جامعه را پرهیز از اظهارنظر و داوری بدون علم و تحقیق دانستند و تأکید کردند که انسان نباید مطلبی را بدون آگاهی تصدیق یا تکذیب کند.
آیتالله جوادی آملی با اشاره به سلامهایی که برای لحظهلحظه حالات امام زمان(عج) در دعاها آمده است، تأکید میکند که غیبت به معنای نبودن امام نیست؛ بلکه این ماییم که از حضور و درک او غافلیم.
چرا بعضی آدمها در مسیر معنوی زندگی گرفتار غفلت میشوند؟ آیتاللهالعظمی جوادی آملی با استناد به روایات، «تفکر» و «شبزندهداری» را دو کلید بیداری دل و حرکت انسان به سوی خدا معرفی میکند.
آیتالله العظمی جوادی آملی: گفتار حکیمانه و رفتار صادقانه امام جعفر صادق(ع)، تنها به زمانه آن حضرت محدود نمیشود و همچنان میتواند برای مسلمانان در عرصههای فردی و اجتماعی راهگشا باشد. سیره آن امام بزرگوار نشان میدهد که تربیت انسان و اصلاح جامعه، در کنار یکدیگر قرار دارند و برای رسیدن به جامعهای متحد، باید هم اخلاق فردی و هم روابط اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.
آیتالله جوادی آملی با تکیه بر آیه «إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ» توضیح میدهد که عقیده، اخلاق و عمل صالح برای پیمودن صراط مستقیم، نیازمند هدایت و پیشوایی معصوم است و حضرت ولیعصر(عج) قافلهسالار این مسیر نورانی به شمار میآید.
آیت الله جوادی آملی گفت: حضرت امیر یک بیان نورانی دارد که بالاخره ما جامعه را متحد کردیم، و تمام کوشش دشمن این است که این جامعه را ارباً اربا بکند. شما مواظب باشید این جامعه متحد، مختلف نشود، پراکنده نشود.