طبیعت در نگاه قرآن تنها مجموعه‌ای از زیبایی‌های آفرینش نیست؛ آسمان و زمین، باران، رنگ‌ها، رویش دوباره گیاهان، ماه و ستارگان، همگی نشانه‌هایی برای اندیشیدن در عظمت خالق هستی‌اند. قرآن کریم با دعوت انسان به تأمل در این پدیده‌ها، او را از غرور و خودبینی دور کرده و از مسیر شناخت طبیعت، به سوی توحید، معاد و جست‌وجوی حقیقت رهنمون می‌شود.
آیا قرآن درباره زمان آفرینش زمین و آسمان دچار تناقض شده است؟ بررسی دقیق واژه‌های آیات سوره‌های بقره و نازعات نشان می‌دهد ماجرا چیز دیگری است و یک ترجمه نادرست می‌تواند منشأ این شبهه باشد.
اگر تقویم از زندگی بشر حذف شود، نظم بسیاری از امور اقتصادی، اجتماعی و حتی کشاورزی و زندگی روزمره از بین می‌رود؛ اما آیا برای فهمیدن زمان همیشه به تقویم‌های چاپی و محاسبات پیچیده نیاز داریم؟ شکل‌های گوناگون ماه در آسمان، خود یک «تقویم طبیعی» است؛ تقویمی که با نگاهی دقیق به هلال و تغییرات آن، می‌توان گذر روزهای ماه را از روی آسمان تشخیص داد.