گاهی درهای زندگی به روی انسان بسته می‌شود و راهی برای عبور از مشکلات باقی نمی‌ماند؛ در چنین لحظاتی، توسل به حضرت ولی‌عصر (عج) یکی از راه‌های طلب یاری و امید به گشایش است. در روایتی از منابع دعایی، ذکری ویژه برای رفع دشواری‌های دنیوی و اخروی نقل شده که توصیه می‌کند مؤمن گرفتار، با خواندن ۷۰ مرتبه «یا فارس الحجاز ادرکنی»، دست نیاز به سوی حضرت بقیةالله (عج) دراز کند.
ذکر گفتن فقط تکرار واژه‌هایی مانند «سبحان‌الله» و «الحمدلله» با زبان نیست؛ در روایات، ذکر به دو گونه «خالص» و «صارف» تقسیم شده که تفاوت آنها به میزان همراهی قلب با زبان و دور شدن از یاد غیرخدا بازمی‌گردد. در این نگاه، ذکر حقیقی زمانی به کمال می‌رسد که یاد خدا از زبان عبور کند و در عمق دل و رفتار انسان نیز اثر بگذارد.
تسبیحات حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) از جمله اذکار ارزشمند و پرجایگاهی است که در آموزه‌های دینی همواره مورد تأکید قرار گرفته است. این ذکر شریف که از سه ذکر اصلی و در مجموع چهار جمله تشکیل شده، تنها وسیله‌ای برای پاکیزه نگه داشتن زبان از سخنان نادرست و آرام کردن دل نیست؛ بلکه در روایات، آثار و برکات فراوانی برای آن در زندگی دنیا و آخرت بیان شده است.
حجت‌الاسلام رضا محمدی در پاسخ به پرسشی درباره بهترین ذکر برای تقرب به خدا، «لا إله إلا الله» را برترین ذکر دانست و بر فضیلت گفتن اذکار در حال سجده تأکید کرد.
درد، فقط جسم را درگیر نمی‌کند؛ گاهی آرامش روان و دل انسان را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در آموزه‌های اسلامی، دعا و ذکر به‌عنوان راهی برای پناه بردن به خدا و طلب شفا مورد توجه قرار گرفته است. از دعاهای نقل‌شده از پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) برای دردهای عمومی گرفته تا آیات و سوره‌هایی از قرآن که با نیت شفا تلاوت می‌شوند، مجموعه‌ای از توصیه‌های معنوی برای لحظات بیماری و درد وجود دارد؛ البته در کنار بهره‌گیری از این آموزه‌ها، مراجعه به پزشک و پیگیری درمان پزشکی نیز ضروری است.