یکی از درخشانترین فصول زندگی شاه عباس صفوی، مقاومت و کنشگری او در برابر اشغالگران خارجی برای حفظ تمامیت ارضی و دریایی ایران است.
ساواک با اشاره به تجمع دهها هزار نفری مردم در مسجد قبا، گزارش میدهد که اولین سخنران این مراسم آیتالله خامنهای بوده و متن کلام ایشان در این سخنرانی مخالفت صریح با شخص محمدرضا شاه است.
آنطور که سعادت کازرونی قریب به ۱۰۰ سال پیش نوشته است: هرکس مالک دریا باشد مالک تجارت عالم خواهد شد و هرکس مالک تجارت عالم شد، مالک ثروت آن و بالاخره مالک عالم خواهد شد.
هر تهاجم، فرصتی است برای بازنگری در خویشتن، برای شناخت بهتر دشمن، و برای تقویت پیوند عمیقتر با «خود» حقیقی ما.
ثمره این مبارزه با طاغوت جهانی قرار دادن نظام سلطه و نظم مطلوب آن را در موقعیت وجودی مرگ و زندگی است. البته ما نیز در این وضعیت وجودی هستیم اما تفاوت در آنجاست که زندگی مبارزه و جریان مقاومت بر پایه این وضعیت وجودی استوار شده است بر خلاف جریان سلطه.
جمعی از هنرمندان در پی شهادت رهبر معظم انقلاب با انتشار مطالبی در فضای مجازی شهادت ایشان را تسلیت گفتند.
کتابهای «هما» فقط زندگینامه نیستند؛ روایتیهایی از زنانیاند که در سایه یا در متن، در دل ساختارهای مردانه قدرت، تصمیم گرفتند، ساختند، جنگیدند، تدبیر کردند و تاریخ را شکل دادند.
خواجه نصیرالدین طوسی را میتوان نماد تابآوری فرهنگی ایران دانست. او در دورانی زیست که هر آنچه «ایرانی» تلقی میشد، در معرض نابودی بود. اما او با درک عمیقی از زمانه توانست از دل ساختار قدرت جدید، فضایی برای احیای تمدن بیافریند. حمله مغول، تنها روایت سوختن کتابها نیست؛ روایت دوباره نوشتن آنهاست. و در این بازنویسی، نام خواجه نصیرالدین طوسی میدرخشد.
دانش هایی در قدیم بوده است و دانشمندانی در گذشته های دور در ایران می زیسته اند که واقعیت آنان به فراموشی سپرده شده است.
شاید جای نام زنانی که دنیا را تغییر دادند در کتابهای درسی خالی باشد، اما تاریخ آنها را فراموش نخواهد کرد. ما در این گزارش به سراغ زنانی رفتهایم که تاریخ را با دستها، ذهنها، هنرها و جنگجوییشان تغییر دادند.
پژوهشگر برجستهای که حافظهاش شناسنامه تاریخ ایران شد، روزگاری در کلاسهای امام خمینی(ره) مشق فلسفه میکرد تا از دلِ آن مباحث و دقت علمی را به ارث ببرد.
بسیاری میپرسند چرا در غبارِ رسانهها، تشخیص حق از باطل دشوار شده است؟ سیدیاسر موحدفرد در این گفتوگو با بازخوانی شاهنامه، از استراتژی فریب اهریمن، ضرورت بازگشت به «آیین شهریاری» و نقش حیاتی پهلوانان در شکستن دیوار میان مردم و حاکمیت برای عبور از بحرانهای امروز میگوید.
امروز بزرگترین نبرد، نبرد بر سر «اندیشهها، باورها و روایتها» است و پیروزی در این عرصه، نیازمند هوشیاری دائمی، تولید محتوای قدرتمند و حفظ انسجام درونی در برابر هرگونه عملیات روانی دشمن است. این همان میراث فکری است که انقلاب اسلامی را در چند دهه گذشته در برابر پیچیدهترین توطئهها مقاوم و پابرجا نگه داشته است.
در روزگاری که تفرقههای افراسیابی پیوند میان ملت را هدف گرفته، بازخوانی شاهنامه ضرورت مییابد. مرشد میرزاعلی با تطبیق حماسههای فردوسی بر تحولات امروز، از رمز و راز نفوذ، بصیرت سیاسی و ایستادگی در برابر دشمنان داخلی و خارجی پرده برمیدارد.
بررسی اسناد تاریخی و روایت پژوهشگران نشان میدهد سیاستهای رضاخان در قبال عشایر ایران، فراتر از اقدامات امنیتی، به سرکوب سازمانیافته جوامع محلی انجامید؛ روندی که با خلع سلاح، اعدام، غارت و تحقیر گسترده همراه بود و آثار آن تا امروز در حافظه تاریخی کشور باقی مانده است.
پژوهشگر تاریخ در این باره که ایرانیان چگونه با اسلام آشنا شدند، گفت: ورود اسلام به ایران، نه یک «تقابل فرهنگی»، بلکه فرآیندی تدریجی و چندلایه بود؛ رخدادی که ریشههای آن در بحرانهای ساسانی، روابط دیرینه ایران و عرب و نقش گسترده ایرانیان در دستگاه اداریِ خلافت نهفته است. او روایت رایج از «مواجهه فرهنگها» را به چالش میکشد و تصویری مستند از پیوند ایران و اسلام ارائه میدهد.
یکی از کشورهایی که مردمش نیاز به خواندن تاریخ پیش از اسلام و سپس تاریخ پس از اسلام را دارند، ما ایرانی ها هستیم.
با این وجود، این شوق و علاقه، میلی دوسویه بود. علامه مطهری، همداستان خراسانی خود را به دانشوری میشناخت و به مراتب فضیلت و اثرگذاری «استاد خامنهای» واقف بود.
میرزای نائینی هم از استبداد میگریخت، هم از هرجومرج غربی. اما روایتهایی که امروز از او ساخته میشود، بیش از آنکه به حقیقت نزدیک باشد، ساخته و پرداخته منازعات سیاسی معاصر است.
توهین به امام خمینی، نهفقط واکنشی احساسی برنینگیخت، بلکه مردم را به این درک رساند که حرمت مرجعیت، خط قرمز ایمان ملی است. از دل همین واکنش اخلاقی، جنبشی پدید آمد که قدرت نظامی و رسانهای رژیم را درهم شکست و چهرهٔ تازهای از ایمان و آزادی را در تاریخ ایران گشود.
در زمینۀ اتفاقات و حوادث ویژۀ تاریخی، علاوه بر احصاء و به دست آوردن سابقه، شایسته است در رابطه با علل آن ها نیز بسترشناسی صورت گیرد.
در ششمین نشست از سلسله نشستهای تخصصی مبانی ایرانشناختی که با موضوع «ظرفیتهای تمدنی زبان و ادبیات فارسی» و با سخنرانی علیاشرف صادقی و محمود جعفری دهقی در مرکز الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت برگزار شد، به کارکرد وحدت بخش و هویتی زبان و ادبیات فارسی در گذرِ تاریخی چند هزار ساله و در پرتو حوادث و تعاملات درونی و بیرونی سرزمینی تأکید شد.
مسجد تاریخانه، اثر ثبتشده در فهرست آثار ملی ایران است که در جنوب شرقی شهر دامغان واقع شده است. این مسجد از نظر قدمت معماری فعلی و مستند تاریخی، قدیمیترین مسجد ایران شناخته میشود.
کنسرت روایی «کبیر» با روایتی موسیقایی از تاریخ ایران در دورههای مختلف، به زودی در تهران روی صحنه میرود.
در دل اردبیل، مجموعهای تاریخی با بیش از ۷۰۰ سال قدمت نهفته است که نه تنها آرامگاه عارف بزرگ شیخ صفیالدین است، بلکه شاهکار بیبدیل هنر، سیاست و فرهنگ ایران به شمار میآید؛ جایی که چینیهای هدیهشده از امپراتوری چین، خرقهای هفتصد ساله و آرامگاه سرداران شهید، هر کدام داستانی زنده از هویت و شکوه ایران را روایت میکنند.
فیروزه، سنگی است که با نام ایران در جهان شناخته میشود و مردم این سرزمین رنگش را در کاشیهای گنبدها و کاسههای سفالین ریختند و درخشش و ارزشش با خیال و کلام آمیخته اند.
وقتی میگوییم ایران، از هزاران سال همبستگی سخن میگوییم؛ از مادر خاکی، از شاهنامه، از پهلوانان دیروز و مردم امروز.
در حین شکنجه و کتک خوردن، عمامه پدرم از سر ایشان میافتد، جالب است آخرین درسی که استاد آن موقع در حین کتک خوردن به پدر من میدهند؛ این است که به او میگوید؛ سید عمامهات را جمع کن. این لباس از جدت به تو به ارث رسیده است.
تحریف امام فقط بهمعنای تغییر در بازنمایی شخصیتی ایشان نیست؛ بلکه بهمعنای مهندسی ادراکی نسلهای بعدی نسبت به مفاهیم کلیدی انقلاب است. بازخوانی دقیق، علمی، و بیتحریف از شخصیت و خط امام، یک وظیفه تاریخی برای همه نسلهاست.
مهمترین و برجستهترین اقدام آیت الله حائری، تأسیس و احیای حوزه قم بود. در سال ۱۳۰۱ شمسی، ایشان به دعوت علما و مردم قم، به این شهر مهاجرت کرده و با تدبیر و تلاش فراوان، حوزه را احیا کرد.