«ذکر کثیر» در نگاه نخست ممکن است به معنای تکرار فراوان اذکار باشد، اما روایات اهلبیت(ع) معنای گستردهتری برای آن بیان کردهاند؛ از تسبیح حضرت زهرا(س) و ذکر پس از نمازهای واجب تا یادکردن خداوند در طول شبانهروز و حتی ذکر در خلوت. بر اساس این روایات، تعداد ذکر تنها معیار نیست و استمرار یاد خدا و اخلاص در گفتن ذکر نیز در تحقق «ذکر کثیر» نقش دارد.