در مکتب اسلام، آموزش و تربیت تنها مسیری برای کسب دانش و پیشرفت فردی نیست؛ بلکه جایگاهی بنیادین در رشد انسان و اصلاح جامعه دارد. از نخستین آیات قرآن که با «قلم» و «آموزش» پیوند خورده تا سفارش‌های مکرر پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) به فراگیری و انتقال دانش، مجموعه‌ای از آموزه‌های اسلامی بر ارزش علم و ضرورت گسترش تعلیم و تربیت در میان انسان‌ها تأکید می‌کند.
افرادِ خودآگاهِ احساسی نقاط ضعف و قوت خود را می‌شناسند، به توانایی‌هایشان افتخار می‌کنند، به خود و دیگران احترام می‌گذارند و در زندگی فردی و اجتماعی هنگام تصمیم‌گیری از واکنش‌های احساسی آگاه مسئولانه پرهیز می‌کنند.
جوانی فرصتی طلایی برای شکل‌دهی به شخصیت، آینده و سعادت انسان است. از یادگیری و تربیت گرفته تا برنامه‌ریزی برای زندگی و ارتباط با خدا، شناخت و اولویت‌بندی نیازهای اصلی، کلید موفقیت در این دوران است. آیا می‌دانید مهم‌ترین نیازهای شما کدام‌اند و چگونه می‌توانید آن‌ها را کشف کنید؟
فرد باهوش با فرد عاقل تفاوت‌هایی با تعاریف متفاوت از هم دارد.
تشویق و قدردانى نیروهاى خفته آدمى را بر مى‌انگیزد و میل به تلاش و شادابى را فراهم مى‌سازد و این بهترین زمینه سیر دادن انسان به سوى مطلوبِ تربیت است؛ به بیان مولای متقیان: «هر كه مشتاق باشد، اوّل شب به راه افتد».