شهید آیتالله سید محمدباقر صدر از معدود متفکرانی بود که میخواست فقه را از محدوده احکام فردی فراتر ببرد و آن را به منظومهای برای اداره جامعه، تحقق عدالت و ساخت تمدن اسلامی تبدیل کند. او با پیوند دادن فلسفه، معرفتشناسی، اقتصاد و اجتهاد، افق تازهای پیش روی اندیشه دینی گشود؛ افقی که پس از گذشت بیش از چهار دهه از شهادتش، همچنان برای مواجهه با بحرانهای حکمرانی، نابرابری اقتصادی و چالشهای جهان معاصر راهگشاست.
در نظام حکمرانی دینی، تواضع نه یک فضیلت تزئینی، بلکه ابزاری برای نفوذ در لایههای پنهان حقیقت و جلب اعتماد عمومی جهت عبور از طوفانهای بحران است.