در روایات پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع)، دنیا بارها به سایه، مهمانی، عاریه و حتی قطره‌ای در برابر دریای آخرت تشبیه شده است؛ با این حال، انسان گاهی برای از دست دادن کوچک‌ترین داشته‌های دنیوی ساعت‌ها اندوهگین می‌شود، اما نسبت به فرصت‌هایی که هر روز برای ساختن آینده ابدی خود از دست می‌دهد، بی‌تفاوت می‌ماند؛ روایات اهل‌بیت(ع) از ما می‌پرسند: چرا برای آنچه رفتنی است این‌قدر نگرانیم، اما برای آنچه ماندگار است کمتر دغدغه داریم!
امام باقر(ع) در روایتی تکان‌دهنده، حب مال و جاه را به خطری تشبیه می‌کنند که از حمله دو گرگ درنده به گله‌ای بی‌چوپان نیز ویرانگرتر است؛ روایتی که آیت‌الله آقا مجتبی تهرانی(ره) ابعاد اخلاقی آن را تبیین کرده است.
روایتی تأمل‌برانگیز از عالمی که ابتدا دعوت متوکل عباسی را برای آموزش فرزندانش نپذیرفت، اما در ادامه با وسوسه اطرافیان وارد این مسیر شد و سرانجام در برابر افزایش حقوق، اعترافی تلخ بر زبان آورد: «من دینم را فروخته‌ام.»
آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی(ره) در شرح روایتی از امام زین‌العابدین(ع)، به آسیب خطرناک «طلب ریاست باطله» می‌پردازد؛ آسیبی که به تعبیر روایت، انسان را در شمار کسانی قرار می‌دهد که «خسر الدنیا والآخرة» می‌شوند.
گشوده شدن برخی اسرار در این نگاه است که باید پیش از آنکه خودمان به عنوان یک یادگار از دست رفته در کتاب تاریخ ثبت شویم، به سرنوشت پیشینیانی که شیفته‌تر از ما بودند نگاه بیندازیم.