نسل جدید در جهانی متفاوت از گذشته رشد کرده است؛ جهانی که در آن شبکههای اجتماعی، رسانههای نوین و دسترسی گسترده به اطلاعات، شیوه شکلگیری باورها و نگرشها را دگرگون کردهاند. در چنین فضایی، انتقال آموزههای دینی دیگر نمیتواند صرفاً بر تکرار روشهای سنتی استوار باشد؛ چراکه نوجوان امروز بیش از آنکه مخاطب منفعل پیامها باشد، پرسشگر است و میخواهد نسبت میان باورهای دینی و زندگی واقعی خود را بفهمد. از همین رو، به نظر میرسد مسیر ارتباط با این نسل بیش از «گفتن»، به «شنیدن، اعتماد و گفتوگوی واقعی» نیاز دارد.
مردی که همیشه میگوید «چیزی نیست، درست میشود»، لزوماً حال خوبی ندارد. گاهی افسردگی و فرسودگی روانی در مردان نه با گریه و غم آشکار، بلکه با خشم ناگهانی، کارِ افراطی، انزوا، رفتارهای پرخطر یا سکوتی طولانی خود را نشان میدهد. پشت تصویری که جامعه از «مردِ قوی و مقاوم» ساخته، ممکن است رنجی پنهان باشد؛ رنجی که دیدهشدن و شنیدهشدن، نخستین قدم برای درمان آن است.
ریشهی بسیاری از تنشهای خانوادگی در نادیده گرفتن «منحصربهفرد بودن» انسانهاست. تفاوت در توانمندیهای فکری، نیازهای عاطفی و محیطهای تربیتی، ثابت میکند که قیاس، مبنایی باطل دارد.باید یاد بگیریم که هر فرد را فارغ از هرگونه مقایسه و تنها بر مبنای ظرفیتهای خودش بشناسیم.
به گفته یک روانشناس، شوخیهای سالم میان خواهر و برادر بخشی از مهارتآموزیهای اجتماعی و تقویت پیوند عاطفی آنهاست این در حالیست که مرز میان شوخی و تحقیر، نه در میزان خنده، بلکه در احساس امنیت و احترام متقابل خواهر و برادری نهفته است.
انتقادهای مداوم خانواده همسر درباره نظافت و نظم خانه، اگر بهدرستی مدیریت نشود، میتواند به دلخوری و تنش در زندگی مشترک بینجامد. کارشناس خانواده با تأکید بر «هوشمندی در پیشگیری» و «مرزبندی محترمانه»، دو راهکار کاربردی برای مواجهه با این رفتارها ارائه میکند.
خانه، نقطه صفر مرزی سلامت روان است؛ جایی که کیفیت زندگی آدمها در آن شکل میگیرد.
شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما هر کسی یک لحظه طلایی در زندگیاش دارد که در آن، نظرش مستقل شنیده شده و به آن عمل شده است. این گزارش درباره همان لحظه است...
اتاق بزرگتر، لبخندهای بیشتر، تکههای بزرگتر تهدیگ یا چشمپوشی از خطاهای یکی از فرزندان؛ همین جزئیات به ظاهر ساده، گاهی روابط خواهر و برادری را تیره و تار میکند.