در روزهایی که اضطراب و نگرانی از آینده، افراد را به سمت طالع‌بینی، رمالی و پیشگویی سوق می‌دهد، سخنان امام علی(ع) در نهج‌البلاغه بار دیگر اهمیت پیدا می‌کند؛ جایی که ایشان با نقد ادعای پیش‌بینی سرنوشت از طریق ستارگان، نسبت به تضعیف توکل، عقلانیت و مسئولیت‌پذیری انسان هشدار می‌دهند. اما مرز میان دانش نجوم و ادعای آگاهی از آینده کجاست و چرا اعتماد به پیشگوها می‌تواند به جای آرامش، نگرانی و انفعال به همراه بیاورد؟
یک پسربچه کنجکاو، با خیره‌شدن به آسمان، قدم در مسیر دانشمندی بزرگی گذاشت. او از کودکی برای ستاره‌ها سؤال داشت و برای یافتن پاسخ، راهی سفر و مطالعه شد؛ داستان زندگی ابوریحان بیرونی در یک کتاب نوجوانانه روایت شده است.
آیا ممکن است همین لحظه را پیش از این بی‌نهایت بار تجربه کرده باشیم؟ یک کیهان‌شناس سرشناس با طرح فرضیه‌ای عجیب، از جهانی می‌گوید که شاید در چرخه‌ای بی‌پایان، همه‌چیز را دوباره تکرار می‌کند.
تنجیم علمی بی‌ریشه و موهوم نیست، اما همواره به عنوان ابزار فریب استفاده می‌شد.