پاکبان پیش از طلوع آفتاب خیابان را آماده رفت‌وآمد می‌کند، معلم در کلاس برای ساختن آینده تلاش می‌کند و پزشک در اتاق درمان با دانش و مسئولیت خود با رنج انسان روبرو می‌شود؛ احترام به این افراد، فقط یک رفتار اجتماعی نیست، بخشی از اخلاق دینی و نشانه سلامت جامعه است.
در ساختارِ اجتماعیِ اسلام، رفعِ نیازهایِ عمومیِ جامعه، فراتر از یک انتخابِ شخصی، در زمره‌یِ تکالیفِ الهی قرار می‌گیرد. تصدیِ مشاغلِ تخصصیِ جنسیتی، نه تنها یک حرفه، بلکه کوششی برایِ حفظِ کرامتِ انسانی و رعایتِ حریم‌هایِ شرعی در مسیرِ خدمت به خلق است.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی گفت: آیین‌ها و سنت‌های ملی و مذهبی نه تنها به تقویت روابط اجتماعی کمک می‌کنند، بلکه با ایجاد خاطرات مثبت، انتقال ارزش‌های فرهنگی و دینی و تنوع بخشیدن به زندگی، به افزایش نشاط معنوی، شادی و رضایت افراد از زندگی کمک می‌کنند و حفظ و ترویج این آیین‌ها می‌تواند به ایجاد جامعه‌ای شاد، پویا و متعادل منجر شود.