تولد پنهان، وکلای سری، ۴۰ عقیقه و یک عمهی شاهد؛ این موارد راهحلهای امام عسکری (ع) برای گفتن یک حقیقت بزرگ بود: امام هست ولی دیده نمیشود.
عصر امام هادی(ع) دوره تشدید کنترل عباسیان بر امام و شیعیان بود؛ محدودیت رفت و آمد، رصد ارتباطات و فشارهای امنیتی، شکل تازهای به رابطه جامعه شیعه با امامت داد. در همین فضا، نقش امام در حفظ شبکه وکالت، تقویت پیوندهای اعتقادی و تولید متون هویتساز مانند زیارت جامعه کبیره، به یکی از فصلهای تعیینکننده امامشناسی شیعه تبدیل شد.