قرآن کریم در سوره فرقان، تصویری متفاوت از انسان مؤمن ترسیم میکند؛ انسانی که بزرگیاش را در هیاهو و خودنمایی جستوجو نمیکند، در برابر جهل با آرامش پاسخ میدهد، در زندگی اهل اعتدال است، شبها با خدا خلوت میکند و دغدغهاش تنها خودش نیست. «عبادالرحمن» همان انسانهایی هستند که در میان مردم زندگی میکنند، اما از مسیر بندگی، اخلاق و مسئولیت فاصله نمیگیرند؛ الگویی برای اینکه چگونه میتوان هم در دنیا زیست و هم بنده شایسته خدای رحمان بود.
قرآن کریم در ترسیم سیمای «عبادالرحمن»، مجموعهای از ویژگیهای اخلاقی، عبادی و اجتماعی را برمیشمارد؛ از تواضع و بردباری و شبزندهداری گرفته تا پرهیز از شرک، قتل، زنا و شهادت دروغ، توجه به آیات الهی و دعا برای خانوادهای صالح و شایسته.
در آیه ۶۸ سوره فرقان، قرآن سه گناه بزرگ یعنی شرک، قتل ناحق و زنا را بهعنوان مرزهای اصلی فساد معرفی میکند و عبادالرحمن را کسانی میداند که با پرهیز از این گناهان، سلامت ایمان و جامعه را حفظ میکنند.