تربیت یک پسر موفق، تنها به تقویت اعتمادبهنفس، شجاعت و مهارتهای اجتماعی او خلاصه نمیشود؛ مهمتر از همه، ساختن شخصیتی است که خدا را بشناسد، شاکر نعمتهایش باشد و در مسیر حق و اصلاح جامعه قدم بردارد. قرآن کریم با معرفی الگوهایی همچون لقمان حکیم و امیرالمؤمنین(ع)، نشان میدهد که رابطه پدر و پسری زمانی به ثمر مینشیند که محبت پدرانه با حکمت، ایمان و تربیت توحیدی همراه شود؛ پیوندی که میتواند نسلی صالح، مسئولیتپذیر و تمدنساز پرورش دهد.
کمتر ضربالمثلی در زبان فارسی به اندازه «دروازه را میتوان بست، دهان مردم را نه» تجربه مشترک انسانها از قضاوت دیگران را روایت میکند. حکایتی منسوب به لقمان حکیم، مشهورترین روایت درباره شکلگیری این مثل است؛ روایتی که پس از قرنها همچنان تازه و قابل تأمل به نظر میرسد.
اسرافکار ، سه نشانه دارد: چیزی را می خرد که لازم ندارد ، و چیزی را می پوشد که لازم ندارد ، و چیزی را می خورد که لازم ندارد .
مبلغ/ یک کارشناس مذهبی با تاکید بر اینکه پایه حکمت، ترس از خدا است بیان کرد: کسی که به حکمت برسد درون او برهان و حجت و یک نوری ایجاد میشود، که شیطان هرگز به او نزدیک نمیشود.