در هیاهویِ زندگیِ مدرن که چشمهایِ ما از نورهایِ مصنوعی و تندِ شهری خسته شدهاند، مساجدِ تاریخیِ ایران نه فقط به عنوانِ مکانِ عبادت، بلکه به مثابهیِ ایستگاههایِ بازآفرینیِ روح عمل میکنند. معماریِ نور در این بناها، قصهای است از هدایت؛ جایی که نور، از یک عاملِ فیزیکی به استعارهای از حضورِ امرِ قدسی تبدیل میشود.
در طلوع خورشید، مسجد نصیرالملک شیراز به تابلویی زنده از نور و رنگ تبدیل میشود. پرتوهای طلایی خورشید از شیشههای رنگی عبور کرده و دیوارهای تاریخی مسجد را به رقص درمیآورد، خلق لحظهای جادویی از هنر و معماری ایرانی.
ورودی اصلی مسجد نصیرالملک یا مسجد صورتی از کاشی هفت رنگ با تزئینات فراوانی از گل سرخ و گل زنبق شیراز است که رنگ صورتی آن حاصل تابش نور بر این تزئینات است.