نهم ربیعالاول، در فرهنگ شیعه فرصتی برای بازخوانی عهد با امام حیّ و حاضر و آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) است؛ عهدی که در انتظار منفعلانه خلاصه نمیشود، بلکه معرفت، ولایتپذیری، خودسازی، دفاع از آرمانهای اهلبیت(ع)، تربیت نیرو و تلاش برای تحقق عدالت و معنویت را مطالبه میکند. پیوند این فرهنگ با عاشورا نیز نشان میدهد که منتظر واقعی، همانگونه که از نهضت حسینی درس قیام و مقاومت میآموزد، باید خود را برای یاری امام عصر(عج) و زمینهسازی ظهور آماده کند.
با توجه به این که حدیث مورد نظر در منابع روایی معتبر شیعه نیامده و از سوی دیگر دارای اشکالات سندی و متنی فراوانی نیز است، نمیتوان آن را صادر شده از معصوم دانست.