هوش مصنوعی حالا فقط ابزار جستوجو و انجام کارها نیست؛ برای برخی به شنوندهای همیشه حاضر تبدیل شده است؛ کسی که نیمهشب خسته نمیشود، قضاوت نمیکند و حرفها را قطع نمیکند. اما پشت این آرامش ظاهری، یک پرسش جدی پنهان است: آیا درد دل با ماشین میتواند مرهم تنهایی باشد یا اگر جای رابطه انسانی را بگیرد، به آغاز انزوا تبدیل میشود؟
در روزهایی که خیابانهای مشهد زیر گامهای زائران امام رضا (ع) به لرزه در میآید، هر خانهای میتواند یک حرم کوچک و هر شهروندی یک خادم بینشان باشد.
در جهانی که حوصله انسانها به ویدئوهای پانزدهثانیهای تیکتاک محدود شده، پرسش اساسی این است که آیا رمانهای چندصد صفحهای هنوز کارکرد تربیتی دارند؟ آیا در عصر سرعت و تصویر، ادبیات همچنان میتواند قدرت همدلی و اخلاق را در ما بیدار کند؟
یک روان شناس گفت: بهبود هیجان دیگران فقط دلداری یا نصیحت کردن نیست. مؤثرترین مسیر معمولاً با همدلی و پذیرش آغاز میشود.
در مواجهه با فرد سوگوار، مهمترین اقدام حضور آرامبخش و همراهی عاطفی با اوست. همچنین باید به فرد اجازه داد احساسات خود را از طریق گریه یا بیان خاطرات تخلیه کند و با همدلی، احساس درک شدن را در او تقویت کرد.
در لحظات اوج خشم می توان با آتشبس یکطرفه و گفتگوی همدلانه خشم را مهار کرد و رابطه را به سمت تفاهم برد.فضایی برای آرامش ایجاد کرده و از آسیب به روابط جلوگیری کنید.
«وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا» رسانههای امروز با بزرگنمایی فتنههای آخرالزمانی، یأس و تفرقه را ترویج میکنند، در حالی که روایات بر «گره خوردن دلها به همدیگر» به عنوان راهبرد ایمانی تأکید دارند؛ دلهای گرهخورده حول محور حق، «بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ» و مصداق عینی آن در عصر حاضر، جبهه مقاومت است. رسانه مطلوب آخرالزمانی باید بصیرتافزا و امیدآفرین باشد تا این پیوند قلبی را تقویت کند و دلهای پراکنده را برای تحقق وعده الهی «أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ» آماده سازد.
وقتی فرزند یا همسرتان میگوید: «من خیلی میترسم»، پاسخ «نترس بابا، خبری نیست» به او کمکی نمیکند. بگویید: «حق داری بترسی، شرایط نگرانکنندهایه، اما یادت باشه ما کنار هم هستیم و با هم از این روزها عبور میکنیم.»
دعایی که ما را به امام زمان(عج) نزدیک می کند…