وقتی سختی اجاره‌نشینی و رفتار آزاردهنده صاحبخانه، زندگی یک عالم وارسته را به تنگ آورد، او به جای گلایه، راهی حرم حضرت معصومه(س) شد؛ توسل کوتاهی که بنا بر این خاطره، به گشایشی غیرمنتظره انجامید. خانه‌ای سرسبز با هوایی دلنشین و آبی روان، آن‌قدر متفاوت بود که صاحبش گفت: «عین زنجان به اینجا منتقل شده است!»
حضرت فاطمه معصومه(سلام‌الله‌علیها) در عمر کوتاه خود، تصویری کم‌نظیر از ایمان، عبادت، علم و معرفت دینی، عفاف و ولایت‌مداری به نمایش گذاشتند؛ بانویی که جایگاهش تنها به نسبت خانوادگی با امامان معصوم(ع) محدود نمی‌شود و در منابع شیعه، از مقام علمی و معنوی ویژه ایشان سخن گفته شده است. بررسی ابعاد شخصیتی حضرت معصومه(س) نشان می‌دهد که زندگی ایشان مجموعه‌ای هماهنگ از بندگی خدا، کسب معرفت، اخلاق و وفاداری به ولایت بوده است.
حضرت فاطمه معصومه(س) در سال ۲۰۱ هجری قمری پس از سفری که از مدینه به قصد دیدار برادرشان امام رضا(ع) آغاز کرده بودند، در قم از دنیا رفتند؛ اما درباره چگونگی درگذشت ایشان، میان گزارش‌های تاریخی تفاوت‌هایی وجود دارد. برخی منابع از بیماری و رحلت آن حضرت سخن گفته‌اند و در برخی نقل‌ها نیز مسمومیت و شهادت‌گونه بودن این واقعه مطرح شده است. کاروانی که در ساوه هدف حمله قرار گرفت و سفری که هرگز به دیدار امام رضا(ع) نرسید، سرانجام حضرت معصومه(س) را به قم رساند؛ شهری که بعدها به یکی از مهم‌ترین مراکز علمی و مذهبی شیعه تبدیل شد.
محمد حسین معزی، استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: من معتقدم حرم حضرت معصومه(س) را باید چیزی بیش از یک زیارتگاه دانست. حرم، حافظ حافظه معنوی قم است و حوزه علمیه، در امتداد همین حافظه، تلاش کرده است آن محبت و ایمان را به زبان دانش، استدلال و تعلیم منتقل کند. اینکه امروز در قم، زیارت و درس، حرم و مدرسه، دعا و بحث علمی، در کنار یکدیگر دیده می‌شوند، حاصل قرن‌ها تعامل این دو جریان است.
هم‌زمان با فرارسیدن سالروز رحلت شهادت‌گونه کریمه اهل‌بیت، حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله علیها، فضای مسجد مقدس جمکران حال و هوایی از حزن و ماتم به خود گرفت.
نماهنگ «نگاه مهربان» به مناسبت ایام وفات حضرت معصومه سلام الله علیها با نوای علی‌اکبر حائری منتشر شد.
چشمشان به دو تک سوار نقابداری می‌خورد که سوی ریگزار به شتاب می‌آیند، چون آن دو سواره به جنازه نزدیک می‌شوند، فرود آمده بر او نماز می‌خوانند و وارد سرداب شده و جنازه را وارد آنجا می‌کنند و به خاک می‌سپارند، سپس بیرون می‌آیند.