حفاظت از هویت فرهنگی کودکان را باید یکی از حقوق نوظهور و بنیادین عصر دیجیتال دانست، این حق نه درباره بازگشت به گذشته است و نه درباره محدود کردن ارتباطات جهانی؛ بلکه درباره تضمین آن است.
جهان دیجیتال، یکی از بنیادیترین ویژگیهای تاریخ بشر را دگرگون کرده است؛ جهان جدید کمتر فراموش میکند. آنچه یک کودک امروز میبیند، جستوجو میکند و مینویسد در حافظه سامانههای دیجیتال باقی بماند. این تحول، پرسشی عمیق و بنیادین را پیش روی حقوق کودک قرار داده است: آیا کودکان حق دارند از حافظه دائمی سامانههای هوشمند رها شوند؟
سواد رسانهای دیگر مهارتی جانبی نیست، بلکه ضرورتی برای زیستن در جهان دیجیتال برای کودک و بزرگسال است؛ جایی که توان تشخیص و تحلیل پیامها، مرز میان آگاهی و سردرگمی را مشخص میکند.
در نشست «جایگاه انیمیشن در انتقال عرفان و معنویت به کودکان» که با حضور جمعی از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و طلاب در قم برگزار شد، ضمن ارزیابی بخشی از انیمهها و انیمیشنهای پرطرفدار شرقی و غربی، چالشهای تربیت فرزند در دنیای رازآلود انیمیشن و رسانه مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
مبلغ/ کارشناس مسائل تربیتی و سواد رسانهای گفت: نسل حاضر دارای هوش دیجیتال هستند و مؤلفههای آن تعریف شده است. باید توجه داشت که والدین مهمترین بازیگر عرصه تربیت در دوران دیجیتال هستند و اگر قرار است پرورش مطلوب نظر محقق شود، باید به والدین آموزش داده شود.