نسل جدید در جهانی متفاوت از گذشته رشد کرده است؛ جهانی که در آن شبکههای اجتماعی، رسانههای نوین و دسترسی گسترده به اطلاعات، شیوه شکلگیری باورها و نگرشها را دگرگون کردهاند. در چنین فضایی، انتقال آموزههای دینی دیگر نمیتواند صرفاً بر تکرار روشهای سنتی استوار باشد؛ چراکه نوجوان امروز بیش از آنکه مخاطب منفعل پیامها باشد، پرسشگر است و میخواهد نسبت میان باورهای دینی و زندگی واقعی خود را بفهمد. از همین رو، به نظر میرسد مسیر ارتباط با این نسل بیش از «گفتن»، به «شنیدن، اعتماد و گفتوگوی واقعی» نیاز دارد.