گاهی خطر یک گناه فقط به خودِ عمل محدود نمیشود؛ نگرش انسان پس از گناه نیز میتواند زمینه لغزشهای بزرگتر را فراهم کند. امام حسن عسکری(ع) در روایتی هشدار میدهند که کوچک شمردن گناه و غفلت از آثار پنهان آن میتواند انسان را از مسیر مراقبت و اصلاح دور کند و حتی زمینه شکلگیری نوعی شرک پنهان را فراهم آورد؛ هشداری برای اینکه هیچ لغزشی را بیاهمیت ندانیم.
سرپیچی از مسیر فطرت الهی، نعمتهای الهی را از صورت مطلوب خویش خارج نموده؛ «باران رحمت» را به «سنگِ عذاب» مبدّل میسازد؛ تصویری که انسان را به تأمل در پیامدهای گناه، بازگشت به فطرت الهی و طلب آمرزش و رحمت الهی فرا میخواند.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان گفت: هر گناهی که خداوند در قرآن برای آن عذاب مشخص کرده باشد، از نظر شرعی کبیره محسوب میشود.
یکی از راه های ترک غیبت پاسخ به این سوال است که ما چرا غیبت می کنیم؟ برخی غیبت کردن را راهی برای برقراری ارتباطات می دانند. گاهی نیز حسادت و ضربه وارد کردن به شخص مورد نظر موجب غیبت می شود و بعضی از افراد شروع به صحبت کردن پشت سر دیگران می کنند تا در کوتاه مدت بتوانند در مرکز توجه قرار بگیرند.
در جستجوی آرامش و رهایی از سنگینی بار گناهان، همواره به دنبال راهی برای تقرب به خداوند و تطهیر روح خود هستیم. بخشش گناهان، کلید ورود به این آرامش است و خداوند رحمان، همواره آغوش رحمت خود را برای بندگان پشیمان گشوده است.