به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ابلیس و شیطان را می‌توان از نظر حقیقت و شیوه عملکرد، دو مفهوم متمایز دانست؛ با این حال، نقطه اشتراک آنها در تأثیرگذاری بر انسان از طریق وسوسه و شبهه است. این فرایند می‌تواند انسان را به تدریج از مسیر الهی و ارتباط با خداوند دور کند.
هدف نهایی این جریان، ایجاد فاصله میان انسان و مبدأ الهی و منحرف ساختن او از مسیر حقیقت است؛ به‌گونه‌ای که ارتباط انسان با خداوند و توجه او به حقیقت الهی به مرور کمرنگ شود.
از این منظر، شناخت مسیرهای انحرافی و توجه به عواملی که می‌توانند انسان را از راه الهی دور کنند، اهمیت ویژه‌ای دارد. هر عاملی که یاد خدا، حقیقت و مسیر الهی را در زندگی انسان کمرنگ کند، می‌تواند زمینه‌ای برای لغزش و در نهایت سقوط او فراهم آورد.
دشمن انسان همواره با یک چهره و شیوه مشخص ظاهر نمی‌شود؛ گاهی در قالب وسوسه، انسان را به سوی خطا سوق می‌دهد و گاهی با طرح شبهه، باور و شناخت او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه شکل این مواجهه متفاوت است، اما مقصد می‌تواند یکی باشد: دور شدن انسان از خداوند و فاصله گرفتن از مسیر الهی.
منبع:فارس