وقتی آیت الله حائری یزدی آرزو کرد تا یک باربر یا کشاورز بود!

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیت الله تولایی خراسانی می فرمود:

“يكى از اساتيد من، مرحوم حاج شيخ حسن‌على نخودکی اصفهانى اعلى‌الله‌مقامه گفت: صبح عيدی به ديدن مرحوم سید علی حائری یزدی رفتم. ديدم دو دستى روى زانويش می‌زند و گريه می‌كند.

گفتم: آقا خدا نكند! چه شده؟ اعتنا نكرد. همينطور گريه مي‌كرد. مرتبه دوم وسوم كه گفتم، گفت: حسن‌على! دست از دلم بردار. من توى اين فكر افتادم اگر جدّم پيغمبر صلی الله علیه و آله بگويد نصرانی‌ها، يهودی‌ها، بی‌دين‌ها را تو نصرانى و يهودى و بی‌دين كردى جواب پيغمبر را چه بدهم؟
من گفتم: آقا! به شما چه ربط دارد؟

گفت: مگر نمی‌دانى اينها اسلام را از آیينه من نگاه می‌كنند. من هر چه باشم آنها می‌گويند اسلام همين است. من درست نيستم، اسلام را نادرست تلقّى می‌كنند، لذا به اسلام بى‌اعتنا می‌شوند، لذا مسلمان نمي‌شوند. ای‌كاش من حمّالى می‌بودم، زارعى می‌بودم كه از مجراى من، مردم اسلام را نمی‌خواستند ببينند”.