حجتالاسلام والمسلمین محمدهادی فلاح با استناد به آیه «وَمَا لَکُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ» گفت: خداوند پس از معرفی انفاق بهعنوان عملی الهی، قرآنی و از سیره اهلبیت(ع)، ترک آن را مورد توبیخ قرار داده و از بندگان میپرسد چرا از نعمتهایی که همه از جانب اوست، در راه خدا انفاق نمیکنند.
در بسیاری از منابع تربیتی آمده است که زن و شوهر از دو خانواده، دو فرهنگ و دو تجربهی متفاوت میآیند. مو پس طبیعی است که نگاهشان به زندگی، احساسات و حتی مشکلات متفاوت باشد. اما این تفاوتها اگر درست مدیریت شوند، به جای فاصله، رشد میآورند.
امام علی(علیه السلام) هشدار داد: خودپسندی، اعتماد کورکورانه به نقاط قوت و علاقه به ستایش افراطی، سه آفت خطرناک برای رهبران و انسانهاست.
در زندگی روزمره با انواع انسانها روبرو هستیم؛ از دوستان مهربان گرفته تا مخالفان و ناسازگاران. اما چگونه میتوانیم بدون دعوا و خصومت، با همه کنار بیاییم و حتی در اصلاح جامعه مؤثر باشیم؟ آموزههای امام باقر (ع) پاسخ سادهای دارد: مدارا، رفق و ملایمت، کلید تعامل درست با انسانها و ابزار رسیدن به آرامش و اثرگذاری واقعی است.
بر پایهٔ روایات و آموزههای اخلاقی، پیشگیری از افکار باطل با تقویت یاد خدا و عبادات و نیز کنترل حواس و پرهیز از آلودگیهای ظاهری و باطنی تحقق مییابد.
انسان در مسیر رشد و تجربه زندگی، همیشه با دشمنانی بیرونی روبهرو نیست؛ گاهی خطرهای اصلی درست در درون خودش پنهاناند. این خطرات سروصدا نمیکنند، اما آهسته و بیآنکه بفهمیم، عزت، اعتمادبهنفس و آرامشمان را میبلعند.