چرا گاهی گفتن خصوصیترین دردها برای یک غریبه در مترو، تاکسی یا فضای مجازی آسانتر از صحبتکردن با همسر و اعضای خانواده است؟ پاسخ شاید در جایی باشد که کمتر به آن توجه میکنیم؛ جایی که سرزنش، برچسبهای قدیمی، ذهنخوانی و نصیحتهای بیموقع، آرامآرام امنیت عاطفی خانه را از بین میبرند و فرد را به جایی میرسانند که برای شنیدهشدن، غریبهها را به نزدیکترین آدمهای زندگیاش ترجیح دهد.
در روزگاری که مرزهای ارتباطی به لطف فضای مجازی فروریخته و هر سلام و علیکی می تواند سرآغاز یک پیوند عمیق یا یک آسیب جبران ناپذیر باشد، بازخوانی فرمول امام حسن مجتبی برای انتخاب دوست، راهگشای امنیت عاطفی و اخلاقی جامعه است.
کاش همه ما یک مخزن روحی بیپایان داشتیم که در شرایط سخت، ذره، ذره از آن استفاده کنیم و نهتنها کم نمیآمد بلکه هر روز بیشازپیش پر میشد. اما در کمال تعجب ما چنین مخزنی در وجودمان داریم...
احترام در خانواده، ستون اصلی سلامت روان و قلب تپنده آرامش است. روایات اهلبیت(ع) نشان میدهد خانهای که در آن حرمتها نگه داشته میشود، پناهگاهی در برابر طوفانهای روحی جهان است.