فقدان رهبر شهیدمان باعث شده است محرم امسال ماتم و عزای شیعیان دو برابر شود.
نماز امام حسین علیهالسلام یکی از نمازهای مستحبی و توسلمحور در منابع دعا و زیارت شیعه است که با هدف تقرب به خداوند، طلب حاجت و آرامش قلب خوانده میشود. این نماز در برخی کتابهای معتبر دعا مانند «بحارالانوار» و «جمالالاسبوع» نقل شده و به صورت چهار رکعت (دو نماز دو رکعتی) انجام میگیرد. در هر رکعت اذکار و تلاوتهای خاصی مانند تکرار سوره حمد و سوره توحید ذکر شده و پس از پایان نماز نیز دعاهای توسل و درخواست حاجت خوانده میشود.
شیخ حسین انصاریان با اشاره به حقیقت نوری اهلبیت (ع) و جایگاه والای امام حسین (ع)، گفت: پیامبر اکرم (ص) تضمین فرمودند چشمی که در دنیا بر حسین (ع) گریه کند، در قیامت گریان نخواهد شد.
راز زنده ماندن مؤمنان در برزخ، تمسک به امام حق و ولیالله الاعظم در دنیاست که انسان را از مرگ باطنی نجات داده و تحت حمایت اهلبیت(ع) قرار میدهد.
براساس آیات قرآن، همه موجودات هستی، از گیاه گرفته تا جانور و جماد در برابر خداوند سجده میکنند، ولی درباره چگونگی و کیفیت سجده این گروه از موجودات، دیدگاههای مختلفی وجود دارد و درک آن از توان عموم مردم بیرون است؛ سجدهای حقیقی و همراه با ادراک به تناسب ظرفیت وجودی گیاه و دیگر موجودات.
زيارت عاشورا یکی از معروفترين و رايجترين زيارت نامههایی است كه در فرهنگ شیعه، جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است. این زیارت نامه، که از زبان پيشوايان دينی روایت شده است، در تمام ایام سال و به ویژه در روز عاشورا خوانده میشود و بر طبق روایات و سیره بزرگان دین، مداومت بر خواندن آن، آثار و بركات فراوانی دارد.
شیعیان عزاداری را از اول محرم آغاز میکنند نه از روز عاشورا؛ نخست به تأسی از امام کاظم (ع) که با ورود محرم، غم بر چهرهاش چیره میشد، و دوم اینکه اخبار ناگوار از همان روزهای اول محرم بر اهلبیت (ع) وارد میشد. از اینرو، سزاوار است شیعیان در تمام دهه اول محرم، حزین باشند.
باب الحوائج به معنای «دروازهای برای برآوردن حاجات» است. این لقب برای شخصی به کار میرود که توانایی برآوردن حاجات و نیازهای مردم را داشته باشد.
«محمد غلوم»، مداح شاخص بحرینی که رژیم آلخلیفه تابعیتش را سلب کرد، به ایران، شیعهخانه امیرالمؤمنین(ع) پناه آورد. او در میان استقبال پرشور مردم تهران، بار دیگر نوای حماسی «سلام یا مهدی» را در میدان انقلاب که این روزها میعادگاه قیام یاران مهدوی است، طنینانداز کرد.
یک کارشناس علوم قرآنی گفت: چهارشنبهها بنابر تقویم شیعی و در نامگذاری روزهای هفته متعلق است به آقا «علی بن موسی الرضا (ع)»، ولینعمت ما ایرانیان، از این رو، اینکه چهارشنبههای ما بیش از هر روز دیگری از هفته، امام رضایی باشد، ضرورتی انکارناپذیر است.
کتاب «مبانی و مهارتهای پاسخگویی به پرسشها و شبهات دینی» با تبیین تفاوت پرسش و شبهه، پاسخگویی دینی را مبتنی بر قرآن، سیره معصومان و تجربه عالمان شیعه معرفی میکند. این اثر، مهارتهایی چون تحلیل پرسش، رعایت سطح مخاطب و تنظیم منطقی پاسخ را نیز میآموزد.
استاد حوزه علمیه گفت: نه تنها خود امام به افرادی که حاجت داشتند کمک میکردند بلکه یکی از شروط ایشان برای اصحابشان این بود که گرهگشای دیگران باشند.
امام هفتم حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام در ميان اهل زمان خود عابدترين و فقيهترين و سخىترين و بزرگوارترين مردم بود. در مورد ویژگی های اخلاقی این امام همام، روایات زیادی رسیده است که به شمّه ای از آنها در زیر اشاره می شود.
مادر امام کاظم (ع) از اهالی اندلس (اسپانیای امروزی) بود که بعد از مهاجرت به عربستان، با امام صادق(ع) ازدواج کرد و به دلیل پاکدامنی و مقام معنوی بالا، لایق مادری امام هفتم شیعیان شد.
روی آوردن به درگاه برگزیدگان خداوند بدان معنا نیست که ما از خود آنها حل مشکل را مستقلًّا طلب کنیم. بلکه دست توسّل به سوی آنان می گشاییم تا ما را نزد خداوند مورد شفاعت قرار داده، برای حل مشکل ما از خداوند قادر مطلق چارهجویی کنند. ما معتقدیم که این بزرگواران اگر کاری می کنند به اذن خداوند است.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در فرهنگ عامه، نامِ یک فضیلت واحد نیست، بلکه مجموعهای از فضیلتهاست که در یک شخصیت تجسم یافتهاند.
در پیمان برادری که پیامبر بین مسلمانان بست، تنها علی (ع) را به عنوان برادر خود انتخاب کردند که نشاندهنده جایگاه بینظیر ایشان در اسلام است. «الغدیر، جلد ۱، بخش ۱، صفحه ۷۸»
عید غدیر یکی از مناسبتهای مذهبی مهم در میان شیعیان است که علاوه بر مناسک مذهبی مخصوص به خود، آداب و رسوم و باورهایی هم در طول زمان درباره آن شکل گرفته است تا بخشی از این جشن رنگ و بوی ایرانی به خود بگیرد.
امام هادی (ع) در شرایط محدودیت، زیرساختهای فکری را چنان مستحکم کرد که هیچ موجی نتوانست آن را برهم زند.
امام خمینی(ره) درباره وصف امام علی (ع) میگفتند: امیر المومنین حضرت علی (ع) مظهر همه عدالتها و اعجوبه عالم است ، از صدر عالم تا ابد به جز رسول اکرم کسی به فضیلت او نیست، به مقام علی بن ابی طالب قسم که اگر ملائکه مقرّبین و انبیاء مرسلین – غیر از رسول خاتم که مولای علی و غیر اوست – بخواهند یک تکبیر او را بگویند نتوانند، او بحق عبد اللَّه است و پرورش یافته عبد اللَّه اعظم است.
وجود مبارک امام رضا(ع) از بدو ورود به ایران، سبب خیر و برکات فراوان شد؛ تماس شیعیان ایران در زمان حیات با امام(ع) و نگارش نامه هایی به آن حضرت و طرح سؤال و گرفتن پاسخ، یکی از شواهد این امر است. مجموعه نامه های امام(ع) به افراد مختلف در توضیح مبانی شیعه، گستردگی آن را نشان می دهد؛ نامه هایی از قبیل تبیین جایگاه اهل بیت در کتاب و سنّت. برخی از مسائل کلامی و نیز مسائل اختلافی میان شیعه و سنی مانند مسأله ایمان ابو طالب، توضیح مصداق شیعه، توضیح مصداق صحابی و معنای اولی الأمر و جز آن. این پاسخ ها آموزه هایی بود که برای شیعیان به عنوان دیدگاه قطعی پذیرفته می شد.
رسول اکرم (ص) در وصیتی به امیرالمؤمنین (ع) میفرمایند: «ای علی (ع)، صبح خود را با نام خداوند شروع کن، که خداوند تعالی در هر صبحگاه برای امت من برکت قرار میدهد.
علامه امینی در سفر به کتابخانه سلیمانیه استانبول، پس از توسل به امام حسین (ع)، با یاری یک شیعه دلسوز موفق شد نسخهای نادر و کامل از حدیث قدسی «لولاک» را بیابد که در آن نام مبارک امام حسین (ع) نیز به عنوان علت آفرینش جهان ذکر شده است.
دعاها و زیارات وارده درباره حضرت مهدی(عج) در بین شیعیان بسیار مهم تلقی شده و مردم بسیار به آن دعاها و زیارات میپردازند.
سید بن طاووس در کتاب «جمال الأسبوع» به اهمیت ویژه صلوات ضراب اصفهانی پرداخته است تا حدی که تاکید میکند که اگر به هر دلیلی موفق به انجام سایر تعقیبات عصر جمعه نشدید، این صلوات را ترک نکنید.
اگر تند خواندن باعث شود که انسان واجبات نماز و قرائت را مراعات نکند، نمازش اشکال پیدا می کند. بنابراین تند خواندن تا وقتی که نماز را با اشکال مواجه نکند، ایرادی ندارد.
رویارویی پیامبران(ع) با اهلبیت(ع) موضوعی است که در روایات صحیح وارد شده است. در این بین، ابراهیم(ع) از رسولانی بود که خداوند در ابتدای تولدش وی را با انوار مقدس اهلبیت(ع) مواجه کرد.
دهم ذیالحجه از جمله روزهای مبارک و بزرگی است که اهمیت آن در آیات الهی قرآن و روایات ائمه اطهار (ع) به آن تاکید شده است.
امام محمد باقر (ع) بنیان نهضتی علمی را بنا نهادند که بعدها در عصر امام صادق(ع) به شکوفایی کامل رسید.
هفتم ذیالحجه، سالروز شهادت امام محمدباقر (ع)، پیشوای پنجم شیعیان است. ایشان که در سال ۵۷ هجری در مدینه متولد شد، حادثه کربلا را درک کرد و از هر دو سبط رسول خدا (ص) نسب میبرد. معروفترین لقب ایشان «باقر» (شکافنده علوم) است که پیامبر (ص) آن را برایش پیشبینی کرده بود. پس از شهادت امام سجاد (ع) در سال ۹۵ ق، امامت شیعه را بر عهده گرفت و تا زمان شهادتشان به دست هشام بن عبدالملک در سال ۱۱۴ ق، به گسترش دانش دین و مبارزه با دستگاه خلافت اموی پرداخت.