امیرالمؤمنین(ع) در نامه ۴۵ نهجالبلاغه، با سرزنش عثمان بن حنیف به دلیل حضور در یک مهمانی اشرافی، بر ضرورت سادهزیستی، دوری از صاحبان ثروت و قدرت و حفظ سلوک مردمی در میان کارگزاران حکومت تأکید میکنند؛ توصیهای که فراتر از مخاطب مستقیم نامه، برای همه مسئولان نظام اسلامی قابل توجه است.
یک استاد و پیشکسوت قرآن کریم با اشاره به ماجرای عثمان بن حنیف، والی بصره، و حضور وی در یک مهمانی اشرافی گفت: این ماجرا یکی از نمونههای روشن در سیره حکمرانی امام علی(ع) درباره ضرورت سادهزیستی کارگزاران است؛ ماجرایی که حضور یک مسئول در چنین مجلسی، واکنش و توبیخ امیرالمؤمنین(ع) و انتقاد جدی ایشان نسبت به فاصله گرفتن مسئولان از زندگی مردم را به دنبال داشت.