به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، عالم برزخ از جمله عوالمی است که حقیقت و چگونگی آن برای انسان‌های زنده ناشناخته است و درک کامل ابعاد آن برای ما امکان‌پذیر نیست. با این حال، در برخی نقل‌ها از تشبیه و تمثیل برای نزدیک شدن به فهم وضعیت درگذشتگان و آثار اعمال خیر زندگان استفاده شده است.
علامه طباطبایی(ره) در کتاب «ثمرات حیات»، به نقل از امام‌جمعه زنجان، مرحوم سید محمود، حکایتی درباره تأثیر قرائت قرآن برای اموات نقل کرده‌اند. در این حکایت، فرزند یک عالم دینی پس از درگذشت پدرش، از فردی که مدعی احضار ارواح بود، درباره نتیجه قرآن‌خواندن برای پدر سؤال می‌کند.
پاسخی که در این نقل بیان می‌شود، با تمثیلی قابل تأمل همراه است؛ قرائت قرآن برای درگذشته به باز شدن روزنه‌ای در حمامی تاریک و گرم تشبیه شده که روشنایی و نسیم از آن به داخل راه پیدا می‌کند.
علامه طباطبایی در این باره می‌نویسند:
«امام‌جمعهٔ زنجان، مرحوم سیّد محمود، از قول کسی که پدرش عالم دینی و روحانی بود و خود را فرزند عالم می‌دانست می‌فرمودند:
پس از فوت پدر، برایشان قرآن قرائت می‌کردم و به یکی از کسانی که احضار روح می‌کرد گفتم: از پدرم سؤال کنید قرائت قرآن ما برای شما در آن عالم چه صورت و نتیجه‌ای دارد؟
پس از احضار جواب داد: می‌گوید صورت و نتایج آن را من نمی‌توانم بگویم و شما نیز نمی‌توانید درک کنید، ولی برای شما مثالی می‌زنم؛ اگر کسی در حمّام گرم تاریکی قرار داشته باشد، ناگاه روزنه‌ای برای آن باز کنند که روشنایی و نسیمی از آن داخل شود، چگونه است؟ قرآن خواندن شما برای ما شبیه به آن است.»
این تمثیل، تصویری از جایگاه قرائت قرآن و هدیه کردن ثواب آن به درگذشتگان در فرهنگ دینی ارائه می‌دهد؛ سنتی که در کنار یاد و نام عزیزان ازدست‌رفته، جلوه‌ای از محبت و نیکوکاری فرزندان در حق پدر و مادر و دیگر درگذشتگان به شمار می‌رود.
منبع: ثمرات حیات، جزء اول، صفحه ۱۴۹