حدیثی درباره جایگاه والای امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را بخوانید.
این متن، با استناد به حکمت ۶۴ نهج‌البلاغه از امیرالمؤمنین امام علی (ع)، به موضوع غفلت انسان از گذر عمر می‌پردازد. امام علی (ع) اهل دنیا را به کاروانی تشبیه می‌کنند که در حال حرکت به سوی مقصدی هستند، در حالی که مسافرانش در خواب غفلت به سر می‌برند.
افراط و تفریط می‌تواند انسان را از مسیر هدایت دور نماید، چرا که حدّ تعادل، همان صراط مستقیمی است که روزی ده مرتبه در نمازهای واجبمان از خداوند متعال طلب می‌کنیم و نکته قابل تأمل‌تر اینجاست که به فرموده قرآن، صراط مستقیم، همانجاست که خداوند حضور دارد.
این محتوا بر اساس حکمت ۶۳ نهج‌البلاغه از امیرالمؤمنین امام علی (ع) با جمله “الشَّفِیعُ جَنَاحُ الطَّالِبِ” (شفاعت‌کننده بال و پر طلب‌کننده است) به اهمیت شفاعت می‌پردازد. محتوا شفاعت را به دو نوع تکوینی (مانند نقش طبیعت در پرورش گیاهان) و تشریعی (مانند کمک مقربان الهی به گناهکاران) تقسیم می‌کند.
حکمت ۵۵ نهج البلاغه، صبر را به دو نوع تقسیم می‌کند: صبر در برابر انجام کارهای ناخوشایند و صبر در برابر ترک کارهای دلخواه. امام علی (ع) در این حکمت، اهمیت هر دو نوع صبر را برای رسیدن به کمال و پایداری انسان توضیح می‌دهند.
دنیا و مال دنیا كه محل و وسیله زندگی انسان است , وضعی معماگونه دارد، زیرا رسیدن یا نرسیدن به آن، در زندگی آدمی و هستی و حالات او اثر دارد. اگر مال دنیا به دستش نیاید، مبتلا به فقر می شود كه همسایۀ نزدیك و دیوار به دیوار كفر است.
امام علی (ع) در حکمت ۱۸ نهج‌البلاغه، کسانی را که از یاری حق در جنگ با معاویه کناره‌گیری کردند، مورد سرزنش قرار می‌دهند. ایشان می‌فرمایند که این افراد، گرچه به یاری باطل نشتافتند، اما با تنها گذاشتن حق، مستحق ملامت‌اند.
امام علی (ع) در حکمت ۶۸ نهج البلاغه، عفت را مایه آبرومندی و سربلندی فقیر دانسته و شکرگزاری را زیور و مایه فزونی نعمت برای ثروتمند معرفی می‌کند.
عدم شناخت و کمبود معرفت انسان نسبت به حوادث بعد از مرگ و این از عوامل مهم کراهت داشتن انسان از مرگ می باشد.
پرداختن به سیره و فضائل حضرت امام علی‌بن ابیطالب علیه السّلام تنها بازخوانی یک بخش از تاریخ نیست، بلکه غور در اقیانوسی از حکمت، عدالت، زهد، علم و ایثار است، هر یک از این فضائل، خود دریچه‌ای به‌سوی درس‌ها و عبرت‌هایی عمیق می‌گشاید.
أمیرالمؤمنین امام علی علیه السلام در نهج البلاغه نکاتی درباره «اهمیت شفاعت» بیان می کنند .
راغب می گوید: تقوا از ماده «وقایه» به معنی حفظ کردن چیزی در برابر آفات است. تقوا به معنی محفوظ داشتن روح و نفس است از آن چه بیم می رود و به آن زیان رساند؛ سپس به خوف و ترس نیز تقوا گفته شده است و در لسان شرع آن را به خویشتن داری در برابر گناه و محرّمات اطلاق می کنند و کمال آن به ترک بعضی از مباحات مشکوک است.
هر عاشقی که زائر حرم امام حسین (ع) است در هر بار زیارت حسین بن علی (ع) دو مرتبه حبیب بن مظاهر را زیارت می‌کند چرا که مزار حبیب در کنار درب ورودی حرم سید‌الشهدا واقع شده است و او دوبار جان خود را فدای امام حسین (ع) کرد و سرانجام در ۷۶ سالگی درگذشت.
این نوشتار، ضمن اشاره به ادعاى نجات‌بخشى در مذهب شیعه، به عقلانیت حقانیت آن می‌پردازد و سعى می‌کند زوایاى این موضوع را روشن سازد؛ بنابراین، براى بررسى و تحلیل این ادعا، ابتدا به ذکر برخى مستندات اسلامى در اثبات آن می‌پردازد؛ سپس با یادآورى چند اصل منطقى و دینى غیر قابل تردید و تبیین و تحلیل عقلانى آنها، زوایای موضوع را روشن می‌سازد.
خدا در صفحه ۱۹۳ قرآن به شبی اشاره می‌کند که مشرکان قصد جان پیامبر(ص) را کردند و امام علی(ع) جانفشانی کرد و به جای پیامبر در بسترش خوابید.
یکی از چالش‌برانگیزترین مباحث در تاریخ اسلام که همواره مورد بحث و بررسی قرار گرفته، این نکته است که چرا امام علی علیه‌السلام با وجود حقانیت و جایگاه والا پس از رحلت پیامبر اسلام سکوت در حالی که امام حسین در مقابل خلافت یزید خروج کردند؟
در روزهای جنگ با اسرائیل، برخی مردگان به جامعه زنده ایران می‌خواهند القا کنند که اکنون زندگی را از دست داده اید لائم حیاتی جامعه ایرانی نشان می‌دهد که او زنده‌تر و روشن‌تر گشته است.
«ولایت» واژه ای عربی است که از کلمه «ولی » گرفته شده است. «ولی » در لغت عرب، به معنای آمدن چیزی است در پی چیز دیگر; بدون آنکه فاصله ای در میان آن دو باشد که لازمه چنین توانی و ترتبی، قرب و نزدیکی آن دو به یکدیگر است. از اینرو، این واژه با هیئت های مختلف (به فتح و کسر) درمعانی «حب و دوستی » ، «نصرت و یاری » ، «متابعت و پیروی » ، و «سرپرستی » استعمال شده که وجه مشترک همه این معانی همان قرب معنوی است.
امیرالمؤمنین(ع) نه از روی غفلت، بلکه از روی حکمت در برابر غصب خلافت سکوت کرد، چراکه حفظ اصل اسلام را بر گرفتن حق خود مقدم می‌دانست. او با همین سکوت، فتنه‌ای خونین را مهار کرد و وحدت امت را پاس داشت. این موضع‌گیری نه ترک واجب، بلکه اجرای دقیق‌ترِ تکلیف الهی بود.
حضرت امام خمينى رحمه الله فرمود: ما مفتخريم كه كتاب نهج البلاغه كه بعد از قرآن بزرگترين دستور زندگى مادى و معنوى و بالاترين كتاب رهايى بخش بشر است و دستورات معنوى و حكومتى آن بالاترين راه نجات است، از امام معصوم ما اميرالمومنين على بن ابى طالب على عليه السلام است.(1)
رفتار سیاسی امام علی (ع) در دوران خلفا، ناشی از هوشیاری و تقوای الهی بود. ایشان با در نظر گرفتن شرایط حساس جامعه اسلامی و حفظ وحدت مسلمین، از قیام مسلحانه خودداری کرد، اما هرگز از بیان حق خود و انتقاد از عملکرد خلفا غافل نشد.
موتور آدم‌کشی و خشونتِ ساختاری، به‌ویژه در عصر مدرن، ضرورت انتقام الهی به‌دست ولیّ خدا را روشن‌تر می‌کند؛ انتقامی که نه از سر کینه، بلکه در راستای احقاق حق، اقامه عدل، و پایان دادن به دوران تاریک ظلم است.
استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه روز بیعت با امیرالمؤمنین(ع) دقیقاً با هجدهم ذی‌الحجه، روز عید غدیر مصادف است، گفت: به تعبیری مردمی که در روز عید غدیر با علی بن ابیطالب(ع) در زمان پیغمبر اکرم(ص) بیعت کردند وقتی خودشان به هر دلیلی نخواستند پای این بیعت بمانند؛ خداوند نهایت امر کار را به شکلی مقرر ساخت که آنها مجدداً خودشان در روز هجدهم ذی‌الحجه با امیرالمؤمنین(ع) به عنوان شخصیتی که می‌تواند مشکلات جامعه اسلامی را حل کرده و نابسامانی‌ها را به سامان برساند، بیعت کنند.
حجت الاسلام انصاریان: امیرالمؤمنین فقط برای علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) هستش. نه فقط یه عنوان، بلکه ظرفیتی که هیچ‌کس دیگه‌ای نداشت. پیامبر(ص) فرمودند: هر کس این لقب رو برای خودش انتخاب کنه، ملعونه! چرا؟! چون امیر بودن بر مؤمنین در دنیا و آخرت، فقط سهم یک انسان شد.
حیدر العیساوی، عضو هیئت مدیره آستان مقدس امام علی (ع)، در بیانیه‌ای اعلام کرد: از جمله تمهیداتی که دبیرخانه عمومی آستان مطهر علوی (ع) برای جشن عید غدیر امسال انجام داده است، تولید فرش‌های مخصوص است که منحصرا برای آستان مطهر علوی براساس طرح‌های اصیل اسلامی و نقوش هنری الهام گرفته از فرهنگ اسلامی و نحف بافته شدند که به صحن علوی شکوه و زیبایی معنوی و معماری در آن واحد اضافه می‌کند.
آستان مقدس علوی با صدها هزار شاخه گل طبیعی آماده استقبال از جشن عید غدیر شد.
روایت پیامبر اکرم درباره امام علی را می خوانید.
براساس متن، تشیع به عنوان یک مکتب فکری همزمان با نزول قرآن و توسط پیامبر اسلام(ص) پایه‌گذاری شد. جالب اینجاست که خود پیامبر، نخستین کسی بود که به این مکتب ایمان آورد و آن را تبلیغ کرد. پس از ایشان، حضرت فاطمه(س)، امام علی(ع) و سایر اهل‌بیت، این مکتب را ادامه دادند و بعدها گروهی از مردم به عنوان شیعه شناخته شدند.
رئیس دانشگاه قم گفت: امیرالمؤمنین علی(ع)، در خطبه‌های خود با یادآوری دوران جاهلیت و مقایسه آن با برکات اسلام، رسالت تبیین حقایق را بر عهده داشت. وظیفه‌ای که امروز نیز بر دوش رهبران و اندیشمندان است تا حافظه تاریخی جوامع را زنده نگه دارند و از فراموشی نعمات الهی جلوگیری کنند.
پژوهشگر دینی گفت: «غدیر»، تنها اعلام جانشینی نبود، بلکه نقطه اوج ولایت و استمرار رسالت پیامبر اسلام(ص) بود. جایی که حضرت علی(ع) به‌صورت رسمی و با بیعت عمومی به‌عنوان ولی امر مسلمانان معرفی شد؛ واقعه‌ای که اگر چون عاشورا پاس داشته می‌شد، مسیر تاریخ اسلام متفاوت رقم می‌خورد.