حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام بر استمرار حضور مؤمنان در خانه خدا تأکید می‌کند، چرا که خالی ماندن آن نشانه‌ای از غفلت عمومی از وظایف دینی و بی‌اعتنایی به عهد توحیدی است.
وقتی یاران امیرالمومنین (ع) به همراه او برای شرکت در حجة الوداع شرکت می‌کنند، لباس احرام ندارند و امام مانع احرام بستن آنها با پارچه‌های بیت‌المال می‌شوند.
غدیر از نگاه رضوی، علاوه بر یادگار یک واقعه تاریخی، الگویی زنده برای ساختن جامعه‌ای بر پایه محبت، کرامت و مسئولیت‌پذیری اجتماعی است.
حجت الاسلام طباخیان گفت:استاندارانی که دردوره پیش ازامیرالمؤمنین دراستان‌ها وسرزمین های حاشیه‌ای حضور داشتند،نحوه تعاملشان بامردم به گونه‌ای بودکه مردم اسراف وفساد اقتصادی رابه چشم می‌دیدند.
متن روایت در کتاب دلائل الامامه از «مسیب بن نجبه» نقل شده است.
برگزاری جشن‌های دینی مانند عید غدیرخم، فرصتی برای ارتقای شادی و نشاط در جامعه است. این جشن‌ها پیوندهای اجتماعی را تقویت کرده و به کاهش احساسات منفی کمک می‌کنند.
تلاش و اهتمام معاندان برای خاموش کردن نور غدیر از آن جهت است که غدیر تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه سرنوشت مسلمانان در امر هدایت الهی و جانشینی پیامبر به غدیر گره خورده است.
یک پژوهشگر قرآن با بیان اینکه در نگاه امیرالمؤمنین(ع)، افراد متقی هم علم دارند و هم حلم گفت: تقوا با نادانی و جهالت نمی‌سازد و انسان متقی باید عالم و بردبار باشد.
امام جماعت مسجد امام رضا(ع) اهواز گفت: یکی از فضایل کمتر شنیده شده از حضرت امیرالمؤمنین(ع) این است که خداوند در قرآن ایشان را مایه زیبایی و زینت زمین قرار داده است؛ برخی از بزرگان کمتر درباره این فضیلت حضرت در آثار خود نوشته‌اند و هنوز بعد از ۱۴ قرن، آیاتی که در شأن ایشان است کمتر بیان شده است.
در احادیث اسلامی برای هر روز دعا و ذکری هست. خواندن ذکر و دعا‌های روزانه علاوه بر ثواب، در رفع مشکلات بسیار موثرند. در این مطلب ذکر و دعای روز یکشنبه و زیارتی که در این روز خوانده می‌شود آمده است.
حضرت امام علی علیه السلام فرمودند: شیعیان ما کسانی هستند که در راه ولایت ما از خود بذل و بخشش نشان می دهند، و در راه مودت ما همدیگر را دوست دارند . به جهت زنده نگهداشتن امر ما به زیارت یکدیگر می روند. در حال غضب به کسی ظلم نمی کنند و در صورت رضا اسراف نمی نمایند ، برای همسایگان خود مایه برکتند و با کسانی که معاشرت می کنند پیام آوران صلح و صفا و صمیمیتند.
در مكه دستور الهى بر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله چنين وحى شد: نبوت تو به پايان رسيده و روزگارت كامل شده است. در مكه جبرئيل، لقب ‘اميرالمؤمنين’ را به عنوان اختصاص آن به على بن ابى طالب عليه السلام از جانب الهى آورد، اگر چه اين لقب قبلاً نيز براى آن حضرت تعيين شده بود.
برای مؤمنان برترین ملاک دوستی، ایمان، فضیلت، تقوا و … است؛ زیرا دوست داشتن انسان‌های با فضیلت و دارای کمال و محبت به آنان، تنها دوست داشتن یک شخص نیست، بلکه یک نوع ارج نهادن، بزرگ‌داشت و ترویج فضیلت است که خود مشوقی برای کارهای خوب و شایسته است.
در حکمت ۴۲ نهج البلاغه، امام علی (ع) به نقش بیماری در کاهش گناهان، اهمیت عمل صالح و نیت درست در رسیدن به بهشت اشاره می‌کنند. ایشان تاکید دارند که بیماری پاداشی ندارد، اما می‌تواند فرصتی برای پاک‌سازی روح باشد.
امیر مؤمنان علی علیه‌السلام نه تنها با معجزات، بلکه با سخنان حکیمانه و سیرۀ عملی خود، راه هدایت را به روشنی نشان دادند.
امام علی(ع) اتحاد و همبستگی اجتماعی را به‌عنوان یک اصل اساسی مورد توجه قرار می‌دادند.تأکید بر انجام اقدامات سیاسی واجتماعی وحدت‌بخش، برخی از اقدامات آن حضرت بود.
ابن ابى الحدید در شرح نهج البلاغه میگوید اگر کسى سوگند یاد کند که خداى تعالى در میان عرب و عجم کسى را مانند مالک خلق نکرده است مگر استادش على بن ابیطالب را گمان نمیکنم که در سوگند خود گناهى کرده باشد زندگى مالک اهل شام و مرگ وى اهل عراق را پریشان نمود.
«النظر إلی وجه علی عباده؛ نگاه به چهره علی(ع) عبادت است». آیا این روایت در منابع حدیثی اهل‌سنت نیز وجود دارد؟اگر دارد از چه راویانی است؟
امام علی (ع) در خطبه ۱۷ نهج‌البلاغه به توصیف دو گروه از بدترین انسان‌ها می‌پردازد که نه تنها خود گمراهند، بلکه دیگران را نیز به انحراف می‌کشند.
در خطبه غدیر، پیامبر اکرم (ص) به آیات متعددی از قرآن کریم اشاره فرمودند، اما سه آیه از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند و بیشترین محوریت را در مباحثات و مناظرات کلامی به خود اختصاص داده‌اند.
دعای روز شنبه به نقل از امام علی علیه السلام روایت شده است.
گاهی اثر یک نگاه، یک لبخند یا حتی یک همنشینی کوتاه، تا عمق جان نفوذ می‌کند و بی‌آنکه بخواهی، خلق و خویت را دگرگون می‌سازد. همنشینی، تنها با کنار کسی بودن نیست؛ آمیختگی تدریجی روح است با رنگ‌ها، صداها و منش‌هایی که هر روز در اطرافت تکرار می‌شوند.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: با توجه به مفاد نهج‌البلاغه، امام علی(ع) نه‌تنها از مظلومیت خود در ماجرای غصب خلافت پرده برداشته، بلکه این مظلومیت را مایه افتخار دانسته است.
بنیان‌گذار «حج» به شكل فعلی، «حضرت ابراهیم(ع)» هستند. از زمان حضرت آدم(ع)، كعبه پیریزی شده بود، ولی دیوار نداشت.
امام علی (ع) در حکمت 35 نهج البلاغه می‌فرمایند که هر کس به سرعت به نسبت دادن کارهای ناپسند به مردم اقدام کند، مردم نیز نسبت‌های ناروایی به او خواهند داد. ایشان تأکید می‌کنند که باید از عیب‌جویی و بدرفتاری با مردم پرهیز کرد تا از بدنامی و رسوایی در امان ماند.
اهل بیت علیهم السلام کمیل بن زیاد نخعی از یاران امام علی(ع) و مردی شجاع و سلحشور و زاهدی عابد بود. او که در سال هشتم هجری و در جریان ماموریت حضرت علی علیه السلام برای تبلیغ احکام و معارف الهی در یمنبه اسلام گرویده بود تا پایان عمر خویش همواره پیرو و طرفدار شیفته آن حضرت و اهل بیت عصمت و طهارت بود. و سخنان آن حضرت را از جان خویش بیشتر دوست می داشت.
انسان متقی وقتی در این دنیا عبادت می‌کند و معارف قرآن و اهل بیت(ع) را می‌آموزد و به آنها عمل می‌کند، در حقیقت در بهشت برین و جاویدان، از نعمت‌های الهی متنعم است.
کارشناس علوم قرآن و حدیث در تبیین حکمت ۱۹۸ نهج‌البلاغه در برنامه «شنبه‌های علوی» به یکی از پیچیده‌ترین آسیب‌های فکری و اجتماعی اشاره کرد؛ استفاده از مفاهیم حق برای رسیدن به اهداف باطل، همان‌گونه که امام علی (ع) درباره‌ی خوارج فرمودند: «کلمهُ حقٍّ یُرادُ بها باطل».
در حکمت‌های نهج‌البلاغه، امام علی (ع) به تأثیرات عمیق عُجب و ندامت بر روح انسان می‌پردازد و می‌فرماید: کار بدی که تو را ناراحت می‌سازد نزد خدا بهتر است از کار نیکی که تو را مغرور می‌کند.
امام علی (ع) در حکمت 25 نهج البلاغه، به نکته‌ای کلیدی در باب شکرگزاری و مسئولیت‌پذیری اشاره می‌کنند. ایشان می‌فرمایند: «ای فرزند آدم! هنگامی که می‌بینی پروردگارت نعمت‌هایش را پی در پی بر تو می‌فرستد در حالی که تو معصیت او را می‌کنی، از او بترس.» این عبارت، هشدار جدی‌ای است برای کسانی که نعمت‌های الهی را بی‌محابا در معصیت به کار می‌برند.